Beyaz Perdede Oidipus Kompleksi: Norman Bates ve Zebercet Karakterlerinin Metinsel Okuması

Oedipus Complex on the White Screen: A Textual Reading of Norman Bates and Zebercet Characters

Özet

Bu çalışmada Robert Bloch’un Üç Ruhlu Adam (1962) ve Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli (1973) isimli romanları, Sigmund Frued’un psikanalitik kuramı esas alınarak okunmaya ve en belirginde de romanların ana karakterlerindeki Oidipus Kompleksi’nin izleri sürülmeye çalışılmıştır. Bloch’un romanı 1960 yılında Alfred Hitchcock tarafından orijinal roman ile aynı isimle (Sapık-Psycho) beyaz perdeye aktarılır iken, Yusuf Atılgan’ın romanı da aynı isimle (Anayurt Oteli) Ömer Kavur tarafından 1987 yılında filme çekilmiştir. Her iki romandaki metinlerin özgünlüğü korunmuş ve çözümlemeler romanlar çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Bununla beraber filmlerdeki az da olsa metin dışılıklar ise sebepleri ile açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmada Anayurt Oteli’nin üretim sürecinde Yusuf Atılgan’ın bilinçdışına dair iz düşümleri daha rahatlıkla okunabilirken, Robert Bloch’un Üç Ruhlu Adam için eseri kendinden bağımsız bir kimlikle yarattığı izlenimine varıldığı söylenebilir. Her iki eser karakter, mekân ve olay örüntüsü esas alınarak incelendiğinde benzerlikler ve aynılıklar dikkat çekicidir. Her iki yazarın eserlerinin yaratım süreçlerinde Freud’un çalışmalarından ilham aldıkları ve romanlarının ana çatısında Oidipus Kompleksi’ni kullandıkları gözlemlenmiştir.

Abstract

The subject of this research is to try to read Robert Bloch’s Psycho and Yusuf Atılgan’s Anayurt Oteli within the framework of psychoanalytic theory founded by Sigmund Freud. The first Turkish edition of Bloch’s novel was published under the name “Three Spirited Man” in 1962 and the first edition of Anayurt Oteli in 1973 and these first editions were used in the study. Both films were adapted into cinema with their original names by Alfred Hitchcock (Psyco) in 1960 and by Ömer Kavur (Anayurt Oteli) in 1987. Since the textual originality of the novels was preserved in the films, the study was carried out on the novels. The Oedipus Complex is used as the main theme in both novels. The main characters are portrayed as quite similar to their sexual orientation, relationships with their mothers and obsessive behavior. Hotels were used as locations in both novels and rooms numbered 6 were preferred for the transfer of important events. The authors wrote a similar ending for their characters and both novels ended with the characters’ guilt over the murders they committed and with suicide. The non-textualities in the adaptations to the cinema were attempted to be interpreted through their directors.