TÜRKİYE - AB SÜRECİ, DIŞ POLİTİKA, BÖLGESEL VE KÜRESEL EĞİLİMLER

Özet

Bu makalede, Helsinki sonrası Türkiye'nin ekonomik, siyasi ve hukuki dönüşümünün özellikle AB'ye tam üyelik sürecinde, Türkiye'nin iç ve dış politika, bölgesel ve küresel eğilimlere yaklaşımını ele alarak Kopenhag öncesi ve sonrasına odaklanacağız. Türkiye tam üyelik müzakerelerine başlamak için 2004'ten önce hangi reformları nasıl yaptığı ve müzakerelerin başlamasıyla birlikte tarafların bu süreci yavaşlatmaları ve yaşanılan sorunları ele alacağız. Burada tarafların karşılaştığı yapısal sorunlardan bahsederek entegrasyon sürecini AB'nin jeopolik düzenine Türkiye'yi tam üye yaparak nihayetlendiremeyişini tartışacağız. Aynı şekilde demokratik dönüşüm, süreçler, devlet-toplum, sivil-asker, siyasalar, düzen-yapı, ekonomi, göç, demografi gibi konular da ele alınacaktır. Tüm bu konuları yöntem olarak açıklayıcı, tanımlayıcı, karşılaştırmalı analitik çerçevede niteliksel ve sayısal istatistikler kullanarak daha somut betimlemeye çalışacağız. Son olarak, çalışmamızı çeşitli uluslar arası ilişkiler teorilerinden(neorealist, liberalizm, neoliberalizm, İngiliz Okulu ve Sosyal inşaacılık) yararlanarak şekillendirmeye çalıştık

Abstract

In this artcicle, I have tried to elaborate about Turkey's legal, political and economic transformations after Post Helsinki processes and the current situation of the full EU integration process. Also various matters regarding the foreign policy of Turkey in the context of various dimensions of regionalism and globalisation in the perspectives of international relations have been dealt with. One of the goals in this essay is to show how Turkey had managed and succeeded all these reforms after the Helsinki process. After Copenhagen 2004, the process proceeded so slowly with the parties reflecting less enthusiasm to further deepen EU negotiations .In addition, the basic structural problems which both sides hesitate about in ending the process by full membership status including Turkey within the realm of geopolitical EU order stil remain. These all are covered as referential issues in the democraticization process rather than democratic transformations as state-society, civil-military, polity, structure, economy, migration, demography etc. Moreover, I have used the descriptive, explanatory, discursive and comparative analytical methodology by giving some qualitative and quantitative statistics, to outline issues more concretely. In a nutshell, I have also benefited from some IR theories such as neorealist, liberalism, neo-liberalism, constructive and English School perspectives to subsitiantiate my critical approaches.