Uzaktan Eğitim Sürecinde Öğretmenlerin Örgütsel Muhalefet ve Örgütsel Yalnızlık Algı Düzeylerinin İncelenmesi

Investigation of Organizational Dissent and Organizational Loneliness Perception Levels of Teachers in Distance Education Process

Özet

Bu araştırma uzaktan eğitim sürecinde öğretmenlerin örgütsel muhalefet ve örgütsel yalnızlık algı düzeylerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Öğretmenlerin görüşlerinin cinsiyet, mezun olunan fakülte, öğrenim durumu, branş, yaş ve mesleki kıdem değişkenleri açısından anlamlı farklılık gösterip göstermediği belirlenmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda araştırma modeli olarak genel tarama modeli tercih edilmiştir. Araştırmanın evrenini Sakarya ilinde görev yapan öğretmenler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi tesadüfi olmayan örnekleme yöntemlerinden kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak toplam 192 öğretmen oluşturmaktadır. Veri toplamak için Örgütsel Muhalefet Ölçeği ve İş Yaşamında Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. Toplanan veriler üzerinden betimsel istatistikler yapılmıştır. Yapılan araştırma neticesinde; uzaktan eğitim sürecinde öğretmenlerin örgütsel muhalefet algıları cinsiyet ve mezun olunan fakülte değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermezken, mezuniyet durumu değişkenine göre anlamlı farklılık gösterdiği, lisansüstü mezunu öğretmenlerin örgütsel muhalefet algılarının lisans mezunu öğretmenlere göre daha düşük düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin örgütsel yalnızlık algılarının cinsiyet, mezuniyet durumu, mezun olunan fakülte, branş ve mesleki kıdem değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermediği, öğretmenlerin örgütsel muhalefet algıları ile örgütsel yalnızlık algıları arasında pozitif yönde ve orta düzeyde bir ilişki olduğu, örgütsel muhalefetin örgütsel yalnızlığın anlamlı bir yordayıcısı olduğu saptanmıştır. Araştırma neticesinde öğretmenlerin örgütsel muhalefet davranışlarının ve örgütsel yalnızlık sebeplerinin özellikle uzaktan eğitim sürecinde daha iyi anlaşılması açısından nitel araştırmalarla desteklenmesinin önemi vurgulanmıştır.

Abstract

This study was applied to determine the organizational dissent and organizational loneliness perception levels of teachers in the distance education process. It was tried to determine whether the opinions of the teachers differed significantly in terms of gender, faculty graduated, educational status, branch, age and professional seniority. In this context, the general survey model was preferred as the research model. The universe of the research consists of teachers working in Sakarya province. The sample of this study consists of 192 teachers who use the convenience sampling method, one of the non-random sampling methods. Organizational Dissent Scale and Loneliness at Work Scale were used to collect data. Descriptive statistics were made on the collected data. As a result of the research; While teachers' perceptions of organizational dissent in the distance education process did not differ significantly according to gender and graduated faculty variables, it was determined that there was a significant difference according to the graduation status variable, and it has been determined that the organizational opposition perceptions of the graduate teachers are lower than those of the undergraduate graduates. It was determined that teachers' perceptions of organizational loneliness did not differ significantly according to gender, graduation status, graduated faculty, branch and professional seniority, there was a positive and moderate relationship between teachers' perceptions of organizational dissent and organizational loneliness, and organizational dissent was a significant predictor of organizational loneliness. In this research, it was emphasized that the importance of supporting teachers with qualitative studies in terms of better understanding the organizational dissent behaviors and the reasons for organizational loneliness, especially in the distance education process.