Bilişim Öğretmeni Adaylarının Programlama İlişkin ÖzYeterliklerinin Yordayıcısı Olarak Bilişimsel Düşünme ve Problem Çözmeye İlişkin Yansıtıcı Düşünme Becerileri

Reflective Thinking Skills on Computational Thinking and Problem Solving as a Predictor of Self-Efficacy of Informatics Teacher Candidates on Programming

Özet

Öz-yeterlik, bireyin kendi yeteneklerine ve kapasitesine olan inancıdır. Kişi amaca ulaşabileceğine inanıyorsa bu durum performansına olumlu yansımaktadır. Programlama becerisi, birçok beceri alanıyla ilişkili olup, özyeterlik kavramı programlama becerisinin gelişiminde önemli bir yer tutmaktadır. Programlamaya ilişkin özyeterliği ise kişinin program yazarken amaca ulaşabileceğine olan inancı anlamı çıkarılabilir. Bu bağlamda araştırmanın amacı, bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi bölümü öğretmen adaylarının programlamaya ilişkin öz-yeterlik algılarının, bazı demografik değişkenler, Bilişimsel düşünme ve problem çözmeye ilişkin yansıtıcı düşünme becerileri ile ne ölçüde yordandığını ortaya koymaktır. Çalışmada öğretmen adaylarından 4 bölümden oluşan anket yardımıyla veriler toplanmıştır. Ankette, demografik verileri içeren kişisel bilgilerbölümü, Ramalingam ve Wiedenbeck (1998) tarafından geliştirilen ve Altun ve Mazman (2012) tarafından Türkçe’ye uyarlanan Programlama İlişkin Öz yeterlik Ölçeği, Kızılkaya ve Aşkar (2009) tarafından geliştirilen Problem Çözmeye İlişkin Yansıtıcı Düşünme Ölçeği ve Korkmaz, Çakır ve Özden (2017) tarafından geliştirilen Bilgisayarca Düşünme Ölçeği kullanılmıştır.Çalışmada kullanılan veri toplama aracı ile Türkiye’de bulunan dört farklı üniversitenin Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi bölümlerinde okuyan öğretmen adaylarından veriler elde edilmiştir. Verilerin analizinde Çoklu Regresyon analizi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre bağımsız değişkenler programlamaya ilişkin özyeterliği değeri ile anlamlı şekilde yordamaktadır (F (3, 99)= 24.880, p< .001). Modelin oluşmasına en önemli katkıyı bilişimsel düşünme, sonrasında problem çözmeye ilişkin yansıtıcı düşünme ve bilgisayar ile ilgili gelişmeleri takip etme katkı sunmaktadır. uyarlanmış R2 değeri .413 düzeyindedir, ki bu durum model ile programlamaya ilişkin öz-yeterliğin %41’ini açıkladığını göstermektedir.

Abstract

Self-efficacy is the belief in an individual's own abilities and capacity. If the person believes in their capacity to achieve in a given area, higher levels of motivation and attention to detail will be positively reflected in their performance. Self-efficacy related to programming can be understood as the belief in one's own capacity to attain a higher level of motivation and an increase in self-worth while writing a program. The purpose of the research is to examine perceptions of self-efficacy for prospective computer programming and instructional technology teachers, and how different perceptions of self-efficacy can be predicted through an analysis of demographic variables, reflective thinking skills on computational thinking and problem solving. Data for the survey were gathered from teacher candidates using a questionnaire containing personal information and demographic information and further consisted of four categories: 1) the Self-efficacy Scale for Programming developed by Ramalingam and Wiedenbeck (1998); 2) a customized version of this scale for Turkish sites by Altun and Mazman (2012); 3) the Reflective Thinking Scale for Problem Solving developed by Kızılkaya and Aşkar (2009); 4) Computational Thinking Scale developed by Korkmaz, Çakır and Özden (2017). Data were obtained from teacher candidates studying Computer Education and Instructional Technology Education Department at four different universities in Turkey. Multiple regression analysis was used in the analysis of the data. According to the results of the analysis, the independent variables were significantly predicted by the selfefficacy value of the program (F (3, 99) = 24.880, p