Hipospadiasda iki aşamalı kurtarma operasyonu

Özet

Amaç: Hipospadias Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahide tedavisi oldukça güç olan anomalilerden biridir. Günümüze kadar hipospadias tedavisinde 600 den fazla teknik tanımlanmıştır. Genel olarak bu teknikler tek yada çok aşamalı olarak ikiye ayrılır. Her bir teknik kendine özgü avantaj ve dezavantajlara sahiptir. İlk defa öpere olacak olgularda tek aşamalı teknikler tercih edilirken, daha önce pek çok defa ameliyat edilen olgularda "kurtarma" ameliyatı olarak seçilecek standart bir yöntem bulunmamaktadır. Primer olgularla karşılaştırıldığında daha önce öpere edilmiş olgularda daha yüksek oranlarda komplikasyon söz konusudur.Yöntem: 1995- 2000 yılları arasında iki yada daha fazla sayıda başarısız hipospadias onarımı yapılmış 12 olguda Bracka'nın tanımlamış olduğu çift aşamalı teknikle kurtarma operasyonu yaptık. Olgulara birinci oturumda yeni üretra için kulak arkası veya yanak mukozasından alınan tam kalınlıktaki greftle dayanıklı ve geniş bir yatak oluşturuldu, 6 ay sonraki ikinci oturumda üretra oluşturulup ektopik meatus anatomik yerine çekildi. Üretra üzeri fleple kapatılarak su geçirmez şekilde yerine sürüre edildi.Bulgular: Bir olguda ilk oturum sonrası greftte enfeksiyona bağlı kısmi kayıp; ikinci oturum sonrası iki olguda (% 17) fıstül gözlendi.Sonuç: Literatürdeki kurtarma ameliyatı verilerine göre oldukça düşük olan bu oranlarla kurtarma operasyonu gerektiren hipospadiaslı olgularda Bracka'nın tanımladığı iki aşamalı tekniğin iyi bir alternatif olacağı sonucuna vardık.

Abstract

Background: Hypospadias is öne of the most challenging anomalies in the point of reconstruction. More man 600 techniques have been described in the literatüre until now. These techniques can be considered as either single ör multiple staged. Every technique has some advantages and disadvantages. Although öne ştage techniques are mostly performed in primary hypospadias, there is no consensus in management of secondary hypospadias for "salvage" operations. More complication rates have been reported in secondary cases. Material and methods: Between 1995 to 2000, we performed two stage hypospadias repair described by Bracka, in twelve patients who had history of two ör more hypospadias repairs. Initially the patients were operated to create a bed for neo-urethra by a full thickness skin graft from retro-auricular region ör buccal mucosa. Six months later, neo-urethra was created using this graft and the meatus was relocated to the anatomical region. To prevent fistula formation, vvaterproofmg flap was performed to cover of neo-urethra. Results: Partial graft loss seen as secondary to infection was observed in öne patient after the fırst operation and fıstulas were seen in two patients after the second operation. Conclusions: These complication rates were lower than the reported salvage hypospadias repair teçhniques found in the literatüre. We concluded that two-stage hypospadias repair of Bracka is a good alternative in salvage hypospadias repair.