Dergiler / Türk Göğüs Kalp Damar Cerrahisi Dergisi / 2006 / Cilt: 14 - Sayı: 2
Oral L-arginine reduces lung injury following reperfusion after ischemia in the lower torso rats
- Sayfa
- 133–137
- DOI
- —
Özet
Amaç: Abdominal aortanın geçici oklüzyonunu gerektiren işlemlerde iskemi/reperfüzyon (İR) sonrası akciğer hasarı geliştiği bilinmektedir. Bu çalışmada, alt ekstremitelerin iskemi reperfüzyonunun yol açtığı akciğer hasarına oral olarak verilen L-argininin etkisi değerlendirildi. Çalışma planı: Kırk adet sıçan, normal kontrol grubu (n=10), sham grubu (n=10), İR grubu (n=10) ve L-arginin grubu (n=10) olarak gruplandırıldı. İskemi/reperfüzyon grubu ve L-arginin grubunda, infrarenal aorta üç saat süreyle klemplendikten sonra iki saat süreyle reperfüzyon uygulandı; L-arginin grubundaki sıçanlara deney öncesi yedi gün süreyle içme suyu ile L-arginin monohidroklorid (2.25 mg/kg/gün) verildi. İskemi öncesi, iskemiden 90 ve 180 dakika sonra ve reperfüzyondan 60 dakika sonra arter kanında pH ve pCO2 ölçümleri yapıldı. Deney sonunda sağ akciğerler çıkarılarak histolojik olarak hasar derecesi değerlendirildi. Bulgular: Normal kontrol ve sham gruplarının akciğer hasar dereceleri arasında anlamlı fark yoktu. İskemi/reperfüzyon grubunda akciğer hasar derecelerinde önemli artış saptanırken L-arginin grubunda hasar derecesi daha azdı (sırasıyla 3.0±0.6 ve 1.5±0.4, p<0.05). Kan gazı analizlerinde, reperfüzyon periyodunda İR grubu, L-arginin grubundan daha düşük pH değerlerine sahipti (sırasıyla 7.28±0.02 ve 7.33±0.03 p<0.05). Tüm gruplar arasında pCO2 değerleri arasında anlamlı fark yoktu. Sonuç: Elde edilen bulgular, infrarenal aortanın geçici oklüzyonu sonrası alt ekstremitelerin iskemi/reperfüzyonuna bağlı olarak gelişen akciğer hasarı, oral yolla verilen L-arginin ile azalmaktadır.
Abstract
Background: Lung injury is known to occur after procedures that involve temporary occlusion of the abdominal aorta and subsequent ischemia/reperfusion (IR). In the present study, we evaluated the effect of oral administration of L-arginine in lung injury caused by lower extremity IR. Methods: Forty rats were grouped as normal control group (n=10), sham group (n=10), IR injury (IRI) group (n=10) and L-arginine group (n=10). In the IRI and L-arginine groups, infrarenal aorta was cross-clamped for 3 hours followed by 2 hours of reperfusion; rats in L-arginine group received L-arginine monohydrochloride (2.25 mg/kg/day) in drinking water for 7 days prior the experiment. Arterial pH and pCO2 were measured in blood before ischemia, after 90 and 180 minutes of ischemia, and 60 minutes after reperfusion. At the end of the experiment, the right lungs were removed and histologically examined for evidence of lung injury. Results: There was no significant difference in lung injury score between the normal control and sham groups. IR resulted in a significant increase in lung injury scores in the IRI group and the lungs were less injured in the L-arginine group (3.0±0.6 and 1.5±0.4, respectively, p<0.05). In the blood gas analysis, the IRI group had lower pH than the L-arginine group in reperfusion period (7.28±0.02 and 7.33±0.03 respectively, p<0.05). There was no significant difference in the pCO2 among all four groups. Conclusion: These data indicate that transient infrarenal aortic occlusion with subsequent ischemia/reperfusion of the lower extremities caused a significant lung injury and that oral administration of L-arginine significantly reduced this injury.