Dergiler / Türk Göğüs Kalp Damar Cerrahisi Dergisi / 2007 / Cilt: 15 - Sayı: 3
Akciğer evre I epidermoid karsinomlu olgularda otokrin hareket faktör reseptörü varlığınının sağkalıma etkisi
- Sayfa
- 233–237
- DOI
- —
Özet
Giriş: Çalışmamızda, evre I skuamöz hücreli karsinomlu hastalarda otokrin hareket faktör reseptörü (OHFR) varlığı ve bunun sağkalım ile ilişkisi araştırıldı. Çalışma planı: Çalışmaya akciğerde evre I skuamöz hücre karsinomu saptanan 30 hasta (23 erkek, 7 kadın; ort. yaş 60±10; dağılım 33-77) alındı. Olguların hiçbiri ameliyat öncesi veya sonrasında kemoterapi veya radyoterapi görmemişti. Ameliyat sonrasında hastalar ortalama 48±11 ay takip edildi. Parametrelerin kıyaslanmasında ki-kare testi kullanıldı. Sağkalım analizi Kaplan-Meier yöntemiyle yapıldı ve istatistiksel farklar log-rank testi ile doğrulandı. Sağkalım üzerine OHFR ve klinik özelliklerin etkisini değerlendirmek için tekdeğişkenli ve çokdeğişkenli Cox regresyon analiz modeli kullanıldı.Bulgular: Altı hastada (%20) OHFR için boyama pozitif bulundu. Tüm sağkalım, OHFR pozitif olan hastalarda negatif olanlara kıyasla anlamlı derecede kötü bulundu (p=0.052). Çokdeğişkenli analizde OHFR pozitifliği (p<0.016) ve ileri yaş (p<0.015) sağkalım üzerine olumsuz etki yapan bağımsız prognostik faktörler olarak bulundu.Sonuç: Kanser hastalarının takibinde ve metastatik potansiyelin değerlendirilmesinde OHFR yararlı bir belirteç olabilir; ancak, OHFR’nin adjuvan terapiye bir kılavuz olması için ek çalışmalara ihtiyaç vardır.
Abstract
Background: We aimed to investigate the existence of autocrine motility factor receptor (AMFR) and its effect on survival in patients with stage I squamous cell carcinoma. Methods: The study included 30 patients (23 males, 7 females; mean age 60±10 years; range 33 to 77 years) with stage I squamous cell carcinoma of the lung. None of the patients received chemotherapy or radiotherapy before or after surgery. The mean follow-up period was 48±11 months. The chi-square test was used for comparison of variables. The cumulative survival rates were calculated by the Kaplan-Meier method and the significance was assessed by the log-rank test. The effects of AMFR and clinical factors on survival were assessed by univariate and multivariate analyses using Cox’s proportional hazard model.Results: Six tumors (20%) showed positive staining for AMFR. The overall survival in patients with AMFR expression was significantly worse than those without AMFR expression (p=0.052). Multivariate analysis showed AMFR expression (p<0.016) and older age (p<0.015) as independent prognostic factors on poor survival.Conclusion: Expression of AMFR can be a useful marker for the follow-up of patients with cancer and for metastatic potential of tumors. However, further studies are required to determine its value for adjuvant therapy.