Kardiyak miksomalar: 27 yıllık cerrahi deneyim

Arzu ANTAL DÖNMEZ, Ruken Bengi BAKAL, Eylem TUNÇER, Serpil TAŞ, Cevat YAKUT, Nihan KAYALAR, Mehmet Altuğ TUNÇER, Kamil BOYACIOĞLU

Özet

Amaç: Bu çalışmada merkezimizde yapılan cerrahi kardiyak miksoma rezeksiyonunun sonuçları bildirildi.Çalışmaplanı:Ocak 1985 - Aralık 2012 tarihleri arasında miksoma tanısıyla ameliyat edilen 99 hasta (67 kadın, 32 erkek, ort. yaş 49.8±16 yıl; dağılım 5-76 yıl) retrospektif olarak incelendi. Ameliyat öncesi tanı transtorasik ekokardiyografi ile konuldu. Son takip vizitine kadar geçen ortalama süre 123.4±85.7 ay idi.Bul gu lar: Tüm hastalar median sternotomi ile ameliyat edildi. Tümörün kökeni 92 hastada sol atriyum olup, en sık yerleşim yeri 85 hastada interatriyal septumdu. Bir hasta hariç tüm hastalarda total rezeksiyon yapıldı. Kırk beş hastaya (%45.5) papiller miksoma, 54 hastaya (%54.5) solid miksoma tanısı konuldu. Embolik olay riski papiller tip miksomalarda, solid tipe kıyasla, anlamlı oranda yüksek bulundu (%44.4'e kıyasla %9.3, p<0.01). Erken mortalite %5 idi. Tek değişkenli analiz sonuçlarına göre ileri yaş (p=0.04), ameliyat öncesi atriyal fibrilasyon varlığı (p=0.02), periferik emboli (p=0.03) ve ameliyat sonrası inotropik destek ihtiyacı (p=0.008) erken mortalite için risk faktörleri olarak belirlendi. Beş, 10 ve 20 yıllık aktüeryal sağkalım oranları sırası ile %98, %94 ve %89 idi. Sağkalanlarda nüks oranı %1.2 olarak tespit edildi.So nuç: Kardiyak miksoma cerrahisi, düşük ameliyat riski taşımakla birlikte, mükemmel kısa ve uzun dönem sonuçlar ile ilişkilendirilir. Ancak, uzun dönemde düşük nüks riskine rağmen, hastalar yıllık ekokardiyografi ile takip edilmelidir.

Abstract

Background: In this study, we reported the outcomes of surgical resection of cardiac myxomas performed in our center. Methods: A retrospective review of 99 patients (67 females, 32 males, mean age 49.8±16 years; range 5 to 76 years) who were operated for myxoma between January 1985 and December 2012 was conducted. Preoperative diagnosis was established by transthoracic echocardiography. The mean time to the last follow-up visit was 123.4±85.7 months. Results: All patients were operated through median sternotomy. The site of origin of the tumor was left atrium in 92 patients and the most common implantion site was interatrial septum in 85 patients. A complete resection of the tumor was performed in all patients except one. Forty five patients (45.5%) were diagnosed with a papillary myxoma, while 54 patients (54.5%) were diagnosed with a solid myxoma. The risk of embolic events in papillary type of myxoma was significantly higher than the solid type (44.4% vs. 9.3%, p<0.01). Early mortality was 5%. Univariant analysis showed advanced age (p=0.04), preoperative presence of atrial fibrillation (p=0.02), peripheral embolism (p=0.03), and need for postoperative inotropic support (p=0.008) as the risk factors for early mortality. Actuarial survival rate was 98%, 94% and 89% at five, 10 and 20 years, respectively. The rate of recurrence was 1.2% in survivors. Conclusion: Surgical treatment of cardiac myxoma carries a low operative risk and is associated with excellent short and long-term results. However, despite low risk of recurrence in the long-term, the patients should be followed with annual echocardiography.