Orta lob sendromu

Özet

Orta lob sendromu sağ akciğer orta lobunun kronik veya tekrarlayan atelektazileri ile karakterize bir klinik tablodur. Orta lob sendromunun fizyopatolojik olarak obstrüktif ve obstrüktif olmayan şeklinde iki formu vardır. Obstrüktif orta lob sendromuna genellikle orta lob bronşundaki endobronşiyal lezyonlar veya orta lob bronşuna dıştan bası neden olmaktadır. Obstrüktif olmayan tipinde ise bronkoskopide veya bilgisayarlı toraks tomografisinde orta lob bronşunda obstrüksiyona ait bulgu yoktur. Obstrüktif olmayan orta lob sendromu hastaları bronkodilatörler, mukolitik ilaçlar ve antibiyotikler ile yapılan medikal tedaviye genellikle yanıt vermektedir. Atelektaziye yönelik uygulanan yoğun medikal tedavinin yetersiz olduğu veya bronşektazi olduğunda cerrahi rezeksiyon endikasyonu vardır. Lobektomi bu hastalarda etkin ve güvenilir bir tedavi şeklidir.

Abstract

Middle lobe syndrome is a clinical entity characterized by chronic or recurrent atelectasis of the right middle lung lobe. Pathophysiologically, there are two forms of middle lobe syndrome, namely obstructive and nonobstructive. Obstructive middle lobe syndrome is usually caused by endobronchial lesions or extrinsic compression of the middle lobe bronchus. In the non-obstructive type, no obstruction of the middle lobe bronchus is evident during bronchoscopy or with computed tomography of the thorax. Patients with non-obstructive middle lobe syndrome usually respond to medical therapy with bronchodilators, mucolytic agents, and antibiotics. Surgical resection is indicated for bronchiectasis or failure of intensive medical therapy to resolve the atelectasis. Lobectomy is an efficient and safe therapy modality in these patients