“CONTINUITY” BY “REUSE” IN ANATOLIAN SELJUK ARCHITECTURE

Özet

Bu yazıda, Selçuklular döneminde Akşehir'de inşa edilen bir grup dini yapıda kullanılan devşirme taşlar incelenmektedir. Onüçüncü yüzyıl başında, Konya'nın Selçuklular tarafından fethini Akşehir'in fethi takip etmiştir. Kentte halen ayakta duran dini, eğitim ve anı yapıları, savaşlar sırasındaki yıkımlardan sonra kenti yenilemek ve zenginleştirmek için gerçekleştirilen yapısal etkinliklere tanıklık ederler. Bu etkinlikler sırasında, kentteki eski kültürlere ait, ancak savaşlar sırasında yıkılan yapılardan kalan yapı taşları ve bezemeli taşlar ikinci kez kullanılmış ve bu sayede zamanımıza kadar yapıların üzerinde, ancak özgün işlevlerinden farklı konumlarda korunmuşlardır

Abstract

This paper examines the reused stones or spolia encountered on a group of religious buildings, from the Seljuk period, in Akşehir**. In the early thirteenth century, the conquest of Konya by the Seljuks was followed by Akşehir. Standing religious, educational and commemorative buildings in the town, from the first quarter of the century, witness the inclusive building activities aimed at re-establishing and embellishing the town after its collapse during the wars of conquest. On these new constructions the remains of building stones and carved fragments surviving from the earlier cultures were reused and this way they were preserved to our time although in a new context