Beneficial Effects of Moxonidine on Cerebral Vasospasm After Experimental Subarachnoid Hemorrhage

Deneysel Subaraknoid Kanamadan Sonra Serebral Vazospazm Üzerine Moksonidin in Fay dalı Etkisi

Özet

AMAÇ: Çalışma I1-imidazolin bölgeleri için selektif bir ligand olan merkezi etkili antihipertansif ajan moksonidinin bir tavşan serebral vazospazm modelinde etkinliğini incelemek üzere tasarlanmıştır. YÖNTEM ve GEREÇlER: Yirmi dört beyaz, 2500-3200 gr. ağırlığında erkek, Yeni Zelanda tavşanı rasgele olarak üç gruba bölünmüştür grup 1= kontrol grubu, grup 2=sadece subaraknoid kanama (SAK) grubu ve grup 3=SAK + moksonidin (tedavi) grubu. Tüm tavşanlarda SAK indüksiyonu öncesinde (Gün=0, bazal anj iyografi) ve 72 saat sonrasında serebral anj iyografi yapılmıştır. SAK indüksiyonundan sonra tedavi grubunda intraperitoneal moksonidin (0,5 mg/kg) tedavisi başlatılmış ve günde bir kez olmak üzere 72 saat devam ettirilmiştir. BULGULAR: Gruplar arasında baziller arterin anj iyografik luminal çapı açısından istatistiksel olarak önemli bir fark bulunmamıştır (p>0,005). SAK sonrasında takip anj iyografik baziller arter luminal çapı sadece SAK grubu ile karşılaştırıldığında tedavi grubunda istatistiksel olarak anlamlı şekilde değişiklik göstermiştir (p<0,001). Patoloj ik olarak incelenen baziller arter lümeni alanı bu iki grup arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark göstermiştir (p<0,005). SONUÇ: Merkezi etkili bir antihipertansif ajan olarak moksonidin tedavisi anj iyografik çapı ve patoloj ide lümen alanını artırıp müsküler duvar kalınlığını azaltarak vazospazm tedavisinde çok faydalı bulunmuştur.

Abstract

AIM: This study was designed to examine the efficacy of moxonidine, a centrally acting antihypertensive agent that is a selective ligand for I1-imidazoline sites, in a rabbit cerebral vasospasm model. MATERIAL and METHODS: Twenty-four white, male New-Zealand rabbits weighing 2500-3200 gr. were randomly allocated into three groups as group 1= control group, group 2=subarachnoid hemorrhage (SAH) alone group, and group 3=SAH + moxonidine (treatment) group. Cerebral angiography was performed to all rabbits before (Day=0, basal angiography) and 72 hours after the induction of SAH. Intraperitoneal moxonidine (0.5 mg/kg) treatment was started after the induction of SAH and continued once a day for 72 hours in the treatment group. RESULTS: No statistically significant difference was determined in basal angiographic luminal diameter of the basilar artery between groups (p>0.005). After SAH, the follow-up angiographic basilar artery luminal diameter significantly changed in treatment group when compared with the SAH alone group (p<0.001). The pathologically examined basilar artery luminal area was different between these groups (p<0.005). CONCLUSION: Moxonidine treatment as a centrally acting antihypertensive agent was found to be very beneficial in the treatment of vasospasm by increasing the angiographic diameter and the pathologic luminal area and reducing muscular wall thickness.