Türkiye'de gastroenteroloji eğitiminin özellikleri

Özet

Tüm tıp dallarında olduğu gibi gastroenteroloji alanında da eğitim standartlarının belirlenmesi gereği vardır. Yaptığımız anket çalışması, bu standartların oluşturulması çabalarına veri sağlamak amacını taşımaktadır. Çalışma, eğitimlerini Türkiye'de tamamlamış, altı farklı ilde çalışan, 26'sı uzman, 24'ü doçent ve 15'i profesör olmak üzere 65 gastroenteroloji uzmanını kapsamıştır. Sonuçlar kendi içinde ve Amerika Birleşik Devletlerinde öngörülen ya da uygulanmakta olan standartlar çerçevesinde değerlendirilmiştir. Anket sonuçlarına bakıldığında özellikle yandal ihtisasına kabul edilme biçimi, eğitim programı, ihtisasın ana çalışma alanları açısından kompozisyonu, bazı standart ve çoğu ileri girişimlerde yeterlilik, eğiticilerin nitelikleri konularında önemli sorunlar vardır. Verilen eğitim açısından kurumlar arasında ve aynı kurum içinde belirgin farklar izlenmektedir. Sonuçlar, eğitimin standardizasyonu ve denetimini sağlayacak çalışmaların, ülkemiz gastroenterolojisinin öncelikli ihtiyaçları arasında olduğunu göstermektedir.

Abstract

In all medical specialities standards of training have to be determined. Since these standards may vary in different countries, we purposed to collect necessary data base for the standardisation of gastroenterology training and education. For this purpose we prepared a questionnaire. This questionnaire was sent to gastroenterology specialists who were trained in Turkey and currently working in 6 different cities. Of these, 26 were specialists, 24 associate professors and 15 professors. The results were assessed separately and according to the standards established or being conducted in the United States. The results of the questionnaire showed significant problems especially in areas of the concept in fellow acceptance, fellowship training program, the main subjects which should be covered during fellowship training, the evaluation of adequacy in basic procedures and advanced diagnostic and therapeutic procedures, the qualifications of the staff responsible from gastroenterology training. We have determined significant differences within each institution and between institutions. The results revealed that standardisation and supervision of training are among primary needs of our country's gastroenterology training.