Dergiler / Turkish Journal of Gastroenterology / 2001 / Cilt: 12 - Sayı: 4
Comparison of coagulation and cutting sphincterotomies with respect to clinical complications
- Sayfa
- 267–273
- DOI
- —
Özet
Amaç: Koagulasyon akımının kesi akımına oranla daha fazla pankreatit gelişimine ve daha az kanamaya neden olması beklenir. Çalışmamızın amacı kesi sfinkterotomisi ile coagulation sfinkterotmisinin klinik ve laboratuvar farklılıklarını belirlemekti. Yöntem: Kliniğimize başvuran toplam 87 hasta değerlendirilmiştir. Her olguda işlem öncesi ve 24 saat sonrası semptomları, laboratuvar değerleri, ERCP bulguları ve komplikasyonları sistematik olarak kaydedilmiştir. Kliniğimizde yaş ortalaması 55.5+17 (22-89) yıl olan 43 hastaya (30 erkek, 13 kadın) keşi akımı ile ve yaş ortalaması 56.3+15 (21-60) yıl olan 44 hastaya (22 erkek) koagulasyon akımı ile sfinkterotomi uygulandı. Bulgular: iki grubun işlem öncesi ve işlem sonrası ortalama AST, alkalen fosfataz, total bilirubin ve amilaz değerleri arasında anlamlı fark yoktu, iki gruptaki sfinkterotomi endikasyonu, precut sfinkterotomi yapılan hasta sayısı, verilen ortalama kontrast madde miktarı, pankreas asinarezasyonu olan hasta sayısı ve yapılan tedavi bakımından iki grup arasında anlamlı fark yoktu. Hem kesi grubunda hem de koagulasyon grubunda işlem sonrası ortalama amilaz değerleri işlem öncesine göre anlamlı olarak yüksekti (sıra ile 75±17 vs 180±60, p<0.01, 102±15 vs 228±51, p<0.01). Ancak işlem sonrası akut pankreatit (kesi=5, koagulasyon=7) ve akut kolanjit gelişen (kesi=1, koagulasyon=1) hasta sayısı bakımından da iki grup arasında anlamlı fark yoktu, işem sırasında hiçbir vakada skleroterapi veya kan transfüzyonu gerektirecek kanama gelişmedi. Sonuç: Kesi ve koagulasyon sfinkterotomileri arasında komplikasyon gelişimi bakımından anlamlı bir fark saptanamadı. Sfinkterotomi sırasında bunlardan hangisinin kullanılacağı endoskopistin tercihine bağlıdır.
Abstract
Background/aims: it is known that the coagulation current causes more pancreatitis and less bleeding compared to the cut-ting current during sphincterotomy. The aim of this study was to identify the difference between clinical and laboratory effects of coagulation and cutting sphincterotomy. Methods: A total of 87 patients admitted to our department were evaluated, with symptoms and laboratory values prior to and 24 hours following the procedure, features of endoscopic intervention and complications related to the procedure being systematically record-ed for each patient. Results: in 43 patients (30 men, 13 female) with a mean age of 55.5 ± 17 (range 22-89) years, sphincterotomy was performed by cutting current and in 44 patients (22 men, 22 female) with a mean age of 66.3 ± 15 (range 21-66) years, it was performed by coagulation current. There was no significant difference between the two groups according to mean AST, alkaline phosphatase, total bilirubin and amylase values either before or after the procedure. Mean amylase values increased significantly both in the cut group and the coagula-tion group after procedure (75 ± 17 vs 180 ± 60, p<0.01; 102 ± 15 vs 228 ± 51, p<0.01 respectively). There was no significant difference between the two groups according to sphincterotomy indication, the number of patients with precut sphincterotomy, mean amount of contrast agent and number of patients with pancreatic acinarisation. There was also no significant difference between the two groups according to the number of patients with pancreatitis (cut=five, coagulation=seven) or cholangitis (cut=two, coagulation=one) related to the procedure. Bleeding requiring sclerotherapy or blood transfusion did not occur in any patient. Conclusion: No significant difference was found between cut and coagulation sphincterotomy regarding development of complications and it is therefore considered that the endoscopists' preference may appropriately determine choice of current during sphincterotomy.