Dergiler / Turkish Journal of Gastroenterology / 2002 / Cilt: 13 - Sayı: 2
The prevalence of manifest and latent celiac disease in type 1 diabetes mellitus
- Sayfa
- 103–107
- DOI
- —
Özet
Amaç: Çölyak hastalığı ve tip 1 diabetes mellitus, ortak genetik predispozisyona sahip otoimmun hastalıklardır. Bu çalışma ile, tip 1 diabetik hastalarda açık ve gizli çölyak hastalığı prevalansının belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Erişkin tip 1 diabetik 100 olgu ile yaş ve cins uyumlu sağlıklı 80 kontrol grubunda, indirekt immunofloresan yöntemi ile antiendomysium IgA tarama testi olarak kullanılmıştır. Anti-endomysium IgA pozitif bulunan olgularda distal duodenal biopsi, doku grubu, D-ksiloz testi, dışkı analizi, biokimyasal tetkikler, kan sayımı, serum ferritin düzeyi ve ince bağırsak pasaj grafisi çalışılmıştır. Distal duodenal biopsi örneklerinde çölyak hastalığı ile uyumlu bulguların saptandığı olgular açık çölyak hastalığı olarak kabul edilmiştir. Anti-endomysium IgApozitif bulunan normal intestinal histolojiye sahip olgularda Çölyak hastalığı ile uyumlu doku gruplarının varlığında ise latent Çölyak hastalığından söz edilmiştir. Bulgular: Anti-endomysium IgAA sekiz diabetik olguda pozitif bulunurken, kontrol grubunun tümünde negatif bulunmuştur. Çölyak hastalığı tanısı, dört olguda açık, iki olguda gizli olmak üzere toplam altı olguda (%6) konmuştur. Bu olguların sadece birinde hastalığın semptomları tespit edilmiştir. Sonuç: Tip 1 diabetik hastalarda çölyak hastalığı prevalansı artmıştır. Çölyak hastalığı, olguların büyük kısmında semptomsuz seyrettiği için diabetik bütün olguların çölyak hastalığı yönünden taranması uygun görünmektedir.
Abstract
Background/aims: Celiac disease and type 1 diabetes mellitus are both autoimmune diseases which have a common genetic predisposition. The aim of this study was to determine the prevalence of manifest and latent celiac disease in type 1 diabetic patients. Methods: Anti-endomysium IgA was tested by indirect immunofluorescence using sections of human umbilical cord for screening in 100 adult patients with type 1 diabetes mellitus and in 80 age and sex matched controls with no known disease. Distal duodenal biopsy, human leukocyte antigen typing, urinary D-xylose excretion test, stool analysis, biochemistry profile, blood counts, serum ferritin level and small intestinal radiography were performed in anti-endomysium IgA positive cases. Small bowel biopsy specimens consistent with celiac dis-ease were defined as manifest celiac disease, while positive anti-endomysium IgA and normal intestinal histology with the pres-ence of human leukocyte antigen class II antigens consistent with the disease were defined as latent celiac disease. Results: Anti-endomysium IgA was positive in eight diabetic patients, while it was negative in all controls. Celiac disease was found in a total of six (6%) patients, four with manifest and two with latent disease. Only one patient had symptoms. Conclusions: The prevalence of celiac disease is increased in patients with type 1 diabetes mellitus. Since many patients may be asymptomatic, it is suggested that all diabetic patients should be screened for this disease.