Efficacy of five days of subcutaneous octreotide treatment after sclerotherapy in preventing rebleeding from esophageal varices

Skleroterapi sonrası beş gün boyunca subkutan oktreotide tedavisinin özofagus varis kanaması tekrarı üzerine etkisi

Mehmet YÜCESOY,Mevlüt BAŞKOL,MUZAFFER KEKLİK,Muhammed GÜVEN,Murat SUNGUR,Şebnem GÜRSOY,Kadri GÜVEN,Ömer ÖZBAKIR

Özet

Amaç: Akut özofagus varis kanaması portal hipertansiyonun en ciddi komplikasyonudur. Siroz hastalarında kanamaya bağlı mortalite oldukça yüksektir. Olguların %30-50’si kanama sonrası 6 hafta içinde kaybedilir. Bu kötü seyir akut ve tekrarlayan kanamaları önlemek için bir çok yöntemin geliştirilmesini teşvik etmektedir. Bu çalışmanın amacı acil skleroterapi sonrası başlanan subkutan oktretid tedavisinin özofagus varis kanaması tekarını önlemedeki etkisini araştırmaktır. Yöntem: Olguların 34'ü standart tedavi grubunu oluştururken, 27 olgu da idame tedavisi grubunu oluşturmuştur. Tüm hastalara 50 mg iv bolus olarak verilen oktreotidi takiben, kanamayı izleyen 12-36 saat boyunca (endoskopik skleroterapi yapılana kadar) 50 mg/saat hızında oktreotid infüzyonu yapıldı. idame tedavisi grubuna skleroterapi sonrasında beş-yedi gün süreyle sekiz saatte bir 100 mg deri altı oktreotid verildi. Her iki gruba da ilk skleroterapiden sonraki beş-yedinci günlerde ikinci skleroterapiler yapıldı. Gruplardaki kanama süresi (gün), transfüzyon sayısı (ünite), tekrar kanama süresi (gün), hastanede kalış süresi (gün) ve üç hafta içindeki mortalite durumu kaydedildi. Bulgular: Standart tedavi grubunda 5 hastada, idame grubunda ise 1 hastada varis kanaması tekrarı gözlendi (3,7% vs. 26.5%; p<0.05). Transfüzyon gereksinimi ve hastanede kalış süresi her iki grupta benzerdi. Sonuç: Bu çalışma subkutan oktreotid idame tedavisinin varis kanaması tekrarını önlemede etkin bir ilaç olduğunu göstermiştir.

Abstract

Background/aims: Acute variceal bleeding is the most severe consequence of portal hypertension. Mortality due to bleeding among cirrhotic patients is high; between 30 and 50% die within six weeks of the first bleeding episode. This dismal outcome has led to attempts both to stop acute bleeding and to prevent rebleeding. The aim of this study was to investigate the efficacy of subcutaneous octreotide treatment, administered after emergency sclerotherapy, in preventing rebleeding of esophageal varices Methods: After a bolus injection of 50 microgram octreotide, 34 patients, forming the standard therapy (ST) group, received octreotide infusion at a rate of 50 microgram/h until endoscopic sclerotherapy performed within 36 hours. The same procedure was applied to another 27 patients in the maintenance therapy (MT) group in which octreotide was given at 100 microgram/8h via subcutaneous (sc) route after sclerotherapy for five days. In both groups, sclerotherapy was repeated on the 5th-7th day. Patients were followed for three weeks for rebleeding. Results: Nine patients rebled in the ST group but only one patient bled in the MT group (3.7% vs. 26.5% vs. 3.7%; p<0.05). Transfusion requirement and duration of hospitalization period were similar in both groups. Conclusions: This study suggests that maintenance subcutaneous octreotide therapy is effective in controlling rebleeding episodes.