Diyabetik Maküla Ödeminde İntravitreal Bevacizumab Ranibizumab ve Aflibersept Tedavisinin Kısa Dönem Gerçek Yaşam Verileri

Short Term Real Life Data of Intravitreal Bevacizumab, Ranibizumab and Aflibercept Therapy in Diabetic Macular Edema

Özet

Amaç: İntravitreal bevacizumab, ranibizumab ve afliberseptin diffüz diyabetik maküla ödemi üzerine olan kısa dönem etkilerini, değişen ödeme koşullarında gerçek yaşam verileri ile sunmak. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya diyabetik maküla ödemi tanısı olan 86 olgunun 104 gözü alındı. Diyabetik maküla ödemi için 3 doz intravitreal tedavi planlanan gruplarda; bevacizumab (1,25mg/0,05mL) tedavisi alan 31, ranibizumab (0,5 mg/0,05 mL) grubunda 28 ve aflibersept grubunda (2mg/0,05mL) 27 hasta bulunmaktaydı. Tedavi öncesi en iyi düzeltilmiş görme keskinliği, merkezi maküla kalınlığı, fundus anjiyografi ve tam oftalmolojik muayene yapıldı. Muayeneler 1., 2. ve 3. aylarda tekrarlandı. Bulgular: Olguların yaş ortalaması 63,19±7,8 idi. Enjeksiyon öncesi ortalama en iyi düzeltilmiş görme keskinliği bevacizumab grubunda 0,43, ranibizumab grubunda 0,52 ve aflibersept grubunda 0,53 logMAR bulundu (p=0,258). Merkezi maküla kalınlığı enjeksiyon öncesi bevacizumab, ranibizumab ve aflibersept gruplarında sırasıyla 540±75, 497±70, 517±105 (p=0,117) idi. Üç doz enjeksiyondan sonra en iyi düzeltilmiş görme keskinliği bevacizumab grubunda 0,30, ranibizumab grubunda 0,23 ve aflibersept grubunda 0,30 logMAR bulundu (p=0,397). Üç doz ilaç enjeksiyonundan sonraki merkezi maküla kalınlığı değerleri ise bevacizumab grubunda 429±90μm, ranibizumab grubunda 348±48μm, aflibersept grubunda 338±61μm (p<0,001) bulundu. Merkezi maküla kalınlığındaki düşüş en az bevacizumab grubunda oldu (111μm, p=0,012). Aflibersept ve ranibizumab grubunda merkezi maküla kalınlığında sırasıyla 178μm, 166μm azalma saptandı ve istatistiksel olarak iki ajan arasında fark izlenmedi (p=0,862). Sonuç: En iyi düzeltilmiş görme keskinliği ve merkezi maküla kalınlığında anlamlı düzeyde düzelme izlendi. Merkezi maküla kalınlığında düzelme aflibersept ve ranibizumab grubunda bevacizumab grubuna göre daha fazlaydı.

Abstract

Objective: To present the short-term effects of intravitreal bevacizumab, ranibizumab and aflibercept on diffuse diabetic macular edema with real life data under varying payment conditions. Material and Method: One hundred and four eyes of 86 patients with diabetic macular edema were included in the study. In the groups in which 3 doses of intravitreal treatment is planned for diabetic macular edema; before the treatment, best corrected visual acuity, central macular thickness, fundus angiography and complete ophthalmologic examination were performed. The examinations were repeated at 1, 2 and 3 months. Results: The mean age of the patients was 63.19±7.8. The mean best corrected visual acuity before injection was 0.43 in the bevacizumab group, 0.52 in the ranibizumab group and 0.53 logMAR in the aflibercept group (p=0.258). Central macular thickness before injection was 540±75, 497±70, 517±105 (p=0.117) in the bevacizumab, ranibizumab and aflibercept groups, respectively. After three doses of injection,best corrected visual acuity was 0.30 in the bevacizumab group, 0.23 in the ranibizumab group and 0.30 logMAR in the aflibercept group (p=0.397). After three doses of drug injections, central macular thickness values were found to be 429±90 μm in the bevacizumab group, 348±48 μm in the ranibizumab group, and 338±61 μm in the aflibercept group (p <0.001). The least decrease in central macular thickness was in the bevacizumab group (111 μm, p=0.012). In the aflibercept and ranibizumab groups, a decrease of 178 μm and 166 μm was found in central macular thickness, respectively, and there was no statistically significant difference between the two agents (p=0.862) Conclusion: Significant improvement was observed in best corrected visual acuity and central macular thickness. The improvement in central macular thickness was greater in the aflibercept and ranibizumab groups than in the bevacizumab group.