Bilateral C1-C2 claw for atlantoaxial instability

Özet

AMAÇ: Atlantoaksiyel stabilite posteriordan kanca sistemlerinin kullanımı ile sağlanabilir. Bu teknik vida uygulamalarından çok daha güvenlidir. Biz, kliniğimizin, kancaların rodlar ve transvers bağlayıcılarla birleştirilmesiyle yapılan atlantoaksiyal füzyon deneyimlerini sunduk. YÖNTEM ve GEREÇ: 2005 – 2008 yılları arasında, Istanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tip Fakültesi Nöroşirürji Kliniği’nde yedi hastada C1 ve C2 kancalar, rodlar ve transvers bağlayıcı kullanılarak C1-C2 füzyon sağlanmıştır. BULGULAR: Tüm hastalarda yeterli stabilizaston sağlanmıştır. Cerrahi komplikasyon veya entrümantasyon problemi olmamıştır. SONUÇ: Atlantoaksiyal pence uygulaması güvenli bir tekniktir ve transvers konnektör kullanımı ile yeterli stabilizasyon sağlanmaktadır

Abstract

OBJECTIVE: Atlantoaxial stability can be achieved by laminar hook systems via posterior approach. This technique is much more safer than using screws. We presented our experience with the C1-C2 claw procedure. METHODS and MATERIAL: Seven patients with atlantoaxial instability were operated by using C1 and C2 hooks, rods and transverse connector at Neurosurgery Clinic of Istanbul University Cerrahpasa Medical Faculty between the years 2005 and 2008. RESULTS: Satisfactory stabilization was achieved in all patients. Operative complication or instrumentation failure was not observed. CONCLUSIONS: C1-C2 claw is a safe technique and adequate stabilization is achieved with the use of a transverse connector.