The variations of the anterior choroidal artery: An intraoperative study

Özet

AMAÇ: Anterior koroidal arter (AKA)’in bulunduğu bölgede yapılan mikroşirürjikal ameliyat sayısının her geçen gün artması, bu damarın anatomik varyasyonların detaylı olarak bilinmesi ihtiyacını gerektirmiştir. Bu çalışmanın amacı, pterional yaklaşımla ameliyat edilen hastalarda AKA’in anatomik varyasyonlarının incelenmesidir. YÖNTEM ve GEREÇ: Kliniğimizde pterional yaklaşımla ameliyat edilen 130 hastada intraoperatif olarak AKA’in kökeni ve dallanma modeli gözlemlendi. BULGULAR: Hastaların %70’inde AKA’in posterior komünikan arter (PKA)’in distalinden, %20’sinde PKA’in çıkış yerinin hemen distalinden, %10’unda ise internal karotid arter (İKA)’in bifurkasyon noktasının hemen proksimalinden çıktığını gözlemledik. AKA, 95 hastada İKA’in inferolateralinden, 27 hastada posterolateralinden, 8 hastada ise lateralinden çıkıyordu. AKA’in 110 hastada tek dal, 17 hastada iki dal, 3 hastada ise üç dal halinde çıktığı görüldü. SONUÇ: Anterior koroidal arterin anatomik varyasyonlarının ve mikrovasküler ilişkilerinin bilinmesi nöroşirürjiyene iyi ve güvenli bir mikrodiseksiyon planı kurgusu imkanı, zaman tasarrufu ve postoperatif nörolojik defisitleri önleyebilme imkanı sağlar.

Abstract

AIM: Increasing use of surgical magnification for operations in the territory of the anterior choroidal artery (AChA) has created a need for detailed knowledge of their anatomical variations. The aim of the present study is to examine the anatomical variations of the AChAin patients operated via pterional approach. MATERIAL and METHODS: The origin and branching pattern of AChAs were observed intraoperatively in 130 patients who were operated via a pterional approach at our center. RESULTS: AChAs arose from the internal carotid artery (ICA) and distal to the posterior communicating artery (PCoA) at a ratio of 70%, from just distal to the original point of the PCoA in 20%, and from just proximal to the ICA bifurcation in 10% of the patients. In 95 cases, AChAs arose from the inferolateral aspect of the ICA in the posterolateral aspect in 27 and from its lateral part in 8 cases. AChAs were found as a single branch at the origins from ICA in 110 patients, as double in 17 cases and as triple in 3 patients. CONCLUSION: Recognition of anatomical variations and microvascular relationships of AChA will allow neurosurgeons to construct a better and safer microdissection plan, to save time and can prevent postoperative neurological deficits.