Design, Development and Evaluation of Rosuvastatin Calcium and Diltiazem Hydrochloride Bilayer Tablet Using Combination Concept of Sustained Layer with Conventional Layer

Uzun Süreli ve Konvansiyonel Tabakaların Kombine Kullanımı Yaklaşımıyla Rosuvastatin Kalsiyum ve Diltiazem Hidroklorid’in İki Tabakalı Tabletinin Tasarımı, Geliştirilmesi ve Değerlendirilmesi

Özet

Amaç, rosuvastatin kalsiyumun, konvansiyonel, diltiazem hidroklorür'ün uzun sureli salımını sağlamak üzere rosuvastatin ve diltiazem hidroklorür'ün iki tabakalı tabletlerini tasarlamaktır. Konvansiyonel salım tabakası, dolgu maddesi olarak laktoz ve mikrokristal selülozdan (ayrı ayrı ve kombine olarak) oluşmaktadır ve uzun süreli salım tabakası, salım geciktiren polimerler olarak HPMC K100M ve etil selülozdan (HPMC K100M ve etil selülozun farklı oranlarıyla) oluşmaktadır. İki tabakalı tabletin formülasyonunda doğrudan basım yöntemi kullanılmıştır. Basımdan önce preformülasyon çalışmaları gerçekleştirildi. İki tabakakalı tabletler, ağırlık sapması, çap ölçümü, sertlik, friabilite, etken madde içeriği, dağılma süresi ve USP çözünme hızı cihazı tip II (palet) ile in vitro etken madde salım hızı açısından değerlendirildi.% 90'dan fazla rosuvastatin kalsiyum 150 dakika içinde salındı. HPMC K100M ve etil selüloz uzatılmış salım tabakasından diltiazem hidroklorür'ün salımını 24 saat uzattı. Stabilite testlerinden sonra, her iki etken madde için de degredasyon tespit edildi ancak, etken madde içeriklerinin sınırlar içinde olduğu bulundu. Diltiazem hidroklorür'ün salımının Korsmeyer-Peppas modeline uyduğu bulundu. Higuchi model, sıfır derece salım modeli ve kinetik çalışmalar etken madde salımında baskın mekanizmanın difüzyon olduğunu gösterdi.IR spectrum çalışmaları etken maddenin belli başlı piklerinde bir bozulma olmadığını gösterdi. Bu daha sonra etken madde ile eksipiyanlar arasında bir geçimsizlik olmadığını da doğruladı. Stabilite çalışmaları optimize edilmiş beç için üç ay yapıldı ve uygun sonuçlar gösterdi.

Abstract

The aim was to design bilayer tablets of rosuvastatin and diltiazem hydrochloride to give conventional release of rosuvastatin calcium and sustained release of diltiazem hydrochloride. The conventional release layer comprised lactose and micro crystalline cellulose as diluents (separately and in combined form) and the sustained release layer comprised HPMC K100M and ethyl cellulose (with different ratio of HPMC K100M and ethyl cellulose) as the release retarding polymers. Direct compression method was used for formulation of the bilayer tablets. Preformulation studies were performed prior to compression. The bilayer tablets were evaluated for weight variation, dimension, hardness, friability, drug content, and disintegration time and in vitro drug release using USP dissolution apparatus type II (paddle). More than 90% of rosuvastatin calcium was released within 150 min. HPMC K100M and Ethyl cellulose sustained the release of diltiazem hydrochloride from the sustained release layer for 24 hour. After stability tests, degradation of both drugs were found but the drugs contents were found within the range. The release of diltiazem hydrochloride was found to follow a mixed pattern of Korsmeyer-Peppas, Higuchi model and zero order release models and the kinetic studies of the formulations revealed that diffusion is the predominant mechanism of drug release. The IR spectrum studies revealed that there was no disturbance in the principal peaks of pure drugs. This further confirms the integrity of pure drugs and no incompatibility of them with excipients. The stability studies were carried out for the optimized batch for three months and it showed acceptable results