Pyrophen Isolated from the Endophytic Fungus Aspergillus fumigatus Strain KARSV04 Synergizes the Effect of Doxorubicin in Killing MCF7 but not T47D Cells

Endofitik Mantar Aspergillus fumigatus KARSV04 Suşundan İzole Edilen Pirofen Doksorubisinin MCF7 Hücrelerini Öldürme Etkisini Sinerjize Etmiş T47D Hücreleri Üzerindeki Etkisini Değiştirmemiştir

Puji ASTUTI,Ika Buana JANUARTI,Naelaz Zukhruf Wakhidatul KIROMAH,Hidayah Anisa FITR,Wahyono WAHYONO,Subagus WAHYUONO

Özet

Objectives: Pyrophen, an amino acid-pyrone derivative isolated from Aspergillus fumigatus strain KARSV04 has been reported to have an anticancereffect on T47D cells by inhibiting the growth of cells and modulating the cell cycle in the S phase. In the present study, the effect of pyrophen indoxorubicin (Dox) chemotherapy in an in vitro model of breast cancers was studied.Materials and Methods: The cytotoxicity of pyrophen and Dox separately and in combination were evaluated in T47D and MCF-7 cells by3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide assay. Modulation of cell cycle distribution and apoptosis was examined by flowcytometry.Results: Our findings showed that pyrophen did not significantly potentiate Dox-induced cytotoxicity in T47D cells. Adding Dox-treated T47D cellswith pyrophen at a concentration of 9.20 µg/mL induced a slight increase in the S-phase cell population. This compound induced cytotoxicity ofMCF-7 cells with IC50 of 70.57 µg/mL. Co-treatment of pyrophen and Dox in MCF-7 cells increased cytotoxicity relative to Dox alone, which wassuggested in part to be due to modulation of the cell cycle in the G2/M phase and apoptosis.Conclusion: The data suggest different mechanisms of regulation in promoting cell death by two different cell lines in response to administrationof pyrophen.

Abstract

Amaç: Aspergillus fumigatus KARSV04 suşundan izole edilen amino asit-piron türevi olan pirofenin, hücrelerin büyümesini engelleyerek ve S fazındaki hücre döngüsünü modüle ederek T47D hücreleri üzerinde antikanser etki gösterdiği rapor edilmiştir. Bu çalışmada, pirofenin doksorubisin (Dox) kemoterapisindeki olası etkisi in vitro meme kanseri modelinde incelenmiştir. Gereç ve Yöntemler: Pirofen ve Dox için ayrı ayrı ve kombinasyon halinde T47D ve MCF-7 hücrelerinde 3-(4,5- dimetil tiyazol -2-yl)-2,5- difenil tetrazolium bromür ile sitotoksisite deneyi yapılmıştır. Hücre döngüsünün modülasyonu ve apoptozis akış sitometrisi ile incelendi. Bulgular: Bulgularımız, pirofenin T47D hücrelerinde Dox kaynaklı sitotoksisiteyi önemli ölçüde artırmadığını gösterdi. Dox ile muamele edilmiş T47D hücrelerine, 9,20 µg/mL konsantrasyonunda pirofen eklenmesi, S-faz hücre popülasyonunda hafif bir artışa neden oldu. Bu bileşik, MCF-7 hücrelerinde sitotoksisiteyi indüklemiştir (IC50 70,57 µg/mL). MCF-7 hücrelerine pirofen ve Dox’un birlikte uygulanması, tek başına Dox ile karşılaştırıldığında sitotoksisiteyi arttırmıştır; bunun kısmen hücre döngüsünün G2/M fazında modülasyonu ve apoptoz kaynaklı olduğu düşünülmüştür. Sonuç: Veriler, pirofen uygulamasına yanıt olarak iki farklı hücre hattında indüklenen hücre ölümünün farklı düzenleme mekanizmaları olduğunu düşündürmektedir.