Tip 2 diyabet hastalarının anksiyete ve depresyon düzeylerinin tedavi tipine göre karşılaştırılması

Comparison of anxiety and depression levels of type 2 diabetes patients by treatment type

Özet

Amaç: Diyabetes Mellitus, halk sağlığı sorunu olarak kabul edilir.Sık görülen kronik bir hastalık olup anksiyete ve depresyon oranıgenel populasyona göre daha fazladır. Ancak, diyabete eşlik edenanksiyete ve depresyon çoğu zaman bilinmeyen ve dolayısıyla tedavi edilmeyen bir durumdur. Bu çalışmada, anksiyete ve depresyon düzeylerinin tedavi tipi ile bağlantısını araştırmayı amaçladık.Yöntem: Çalışmaya, Mayıs-Ekim 2017 tarihleri arasında hastanemize başvuran, en az 1 yıldır Tip 2 diyabet tanısı olan hastalardahil edildi. Sosyodemografik veriler ve klinik veriler formu ileHastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği’nden oluşan anket formukullanıldı.Bulgular: Araştırmaya katılan hastaların yaş ortalaması 59,3±11,5yıldı. Katılımcıların %34,2’si erkek idi. Kadınların yaş ortalaması59,35 yıl idi. Hastaların %11,2’si üniversite mezunuydu. Diyabetsüresi, %55,1’inin 10 yıldan daha uzundu. Vücut kitle indeksi 30ve üstü olanlar hastaların %50,6’sını oluşturmaktaydı. HastalarınHastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği A değerlerinin ortalaması9,7±2,8; Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği D değerlerininortalaması 9,5±1,9 idi. Cinsiyete göre Hastane Anksiyete veDepresyon Ölçeği A değerleri ortalamaları (p<0,001) ve HastaneAnksiyete ve Depresyon Ölçeği A pozitifliği oranları (p=0,002)arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı. Kadınların Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği A ortalamaları ve HastaneAnksiyete ve Depresyon Ölçeği A pozitiflik oranları erkeklerdendaha yüksekti. Araştırmaya katılan hastalardan evinde 3 kişidenaz sayıda kişi ile yaşayanların Hastane Anksiyete ve DepresyonÖlçeği A değeri ortalamaları (p=0,019) ve Hastane Anksiyete veDepresyon Ölçeği A pozitiflik oranları (p=0,004) 3 kişi ve dahafazla kişi ile yaşayanlara oranla daha düşük olduğu saptanmıştır.Sonuç: Tip 2 diyabet hastalarında anksiyete ve depresyon riskigenel populasyona oranla artmıştır. Diyabetli tüm hastaların birbütün olarak değerlendirilmesi ve bu değerlendirme sürecindeartmış riske sahip oldukları depresyon ve anksiyetenin de gözönünde bulundurulması gerekmektedir

Abstract

Objective: Diabetes Mellitus is considered as a public health problem. It is a common chronic disease and the rate of anxiety and depression is higher than the general population. But, anxiety and depression accompanying diabetes are often unknown and therefore untreated. In this study, we aimed to investigate the relationship between anxiety and depression levels and the type of treatment. Methods: Patients who were admitted to our hospital between May-October 2017 and diagnosed with Type 2 diabetes for at least 1 year were included in the study. A questionnaire consisting of sociodemographic and clinical data form and Hospital Anxiety and Depression Scale was used. Results: The mean age of the patients was 59.3 ± 11.5 years. 34.2% of the participants were male. The mean age of the women was 59.35 years. 11.2% of the patients were university graduates. The duration of diabetes longer than 10 years was 55.1%. The patients with a body mass index of 30 and above accounted for 50.6% of the patients. The mean Hospital Anxiety and Depression Scale A values of the patients were 9.7 ± 2.8 and the mean Hospital Anxiety and Depression Scale D values were 9.5 ± 1.9. There was a statistically significant difference between mean Hospital Anxiety and Depression Scale A values (p <0.001) and Hospital Anxiety and Depression Scale A positivity rates (p = 0.002) according to gender. Mean Hospital Anxiety and Depression Scale A positivity and Hospital Anxiety and Depression Scale A positivity rates of women were higher than men. The mean Hospital Anxiety and Depression Scale A values (p = 0.019) and Hospital Anxiety and Depression Scale A positivity rates (p=0.004) of the patients who were living in the house with less than 3 people were found to be lower than those living with 3 people or more. Conclusion: The risk of anxiety and depression is increased in type 2 diabetes patients compared to the general population. All patients with diabetes should be evaluated as a whole and depression and anxiety, which are at increased risk during this assessment process, should be considered.