Assessment of Nocturnal Hypoventilation by Different Methods and Definitions in Children with Neuromuscular Disease: Oxycapnography and Blood Gas Analysis

Nöromusküler Hastalığı Olan Çocuklarda Kronik Ventilasyon Bozukluğunun Oksikapnografi ve Kan Gazı Yöntemleriyle Değerlendirilerek Karşılaştırılması

Yetkin AYHAN,Elif Yüksel KARATOPRAK,Zeynep Reyhan ONAY,Sinem CAN OKSAY,Saniye GİRİT

Özet

Objective: To investigate whether partial arterial carbon dioxide pressure (PaCO2) level in arterial blood gas analysis that was used to predict nocturnal hypoventilation (NH) is concordant with nocturnal end-tidal CO2 (PetCO2) measurement obtained by a noninvasive method of oxycapnography in children with neuromuscular disease (NMD). Methods: Twenty-one patients aged 6-18 years with a confirmed diagnosis of NMD were enrolled. Each patient underwent a nocturnal oxycapnography study using an orinasal probe and a pulse oximetry finger probe to record PetCO2, oxygen saturation (SpO2), pulse rate, and respiratory rate. Arterial blood gas analysis was performed to record PaCO2 levels on three occasions at night (23:00 pm, 03:00 am, 07:00 am). Results: The mean overnight PaCO2 level of the three blood gas analyses (mean PaCO2noct) was 41.78±4.69 mmHg. A significant change was observed between mean PaCO2 23:00 and PaCO2 07:00 levels (p=0.032). There was no significant difference between PaCO2, PetCO2, and SpO2 levels in the NMD group. The interclass correlation coefficient between PaCO2 07:00 and PetCO2 levels was 0.791 (95% CI: 0.533-0.923); the interclass correlation coefficient between overnight mean PaCO2 and PetCO2 levels was 0.811 (95% CI:0.533-0.923). Conclusion: Our study indicates that nocturnal PetCO2 and PaCO2 levels were statistically comparable but the use of PaCO2 alone is not adequate to make an early diagnosis of NH in NMD. There is a need for making more restrictive definitions for NH, and conducting studies with larger study populations to reach an agreement on the best definition of hypoventilation, and updating consensus guidelines.

Abstract

Amaç: Nokturnal hipoventilasyonu (NH) tahmin etmek için arteriyel kan gazı analizinde parsiyel arteriyel kar- bondioksit basıncı (PaCO2) ile invaziv olmayan bir yöntem olan oksikapnografi ile elde edilen nokturnal end- tidal CO2 (PetCO2) ölçümünün birbiriyle uyumlu olup olmadığını araştırmak. Yöntem: Doğrulanmış NMD tanısı olan 6-18 yaşları arasında 21 hasta kaydedildi. Her hasta, PetCO2, oksijen satürasyonu (SpO2), nabız sayısı ve solunum hızını kaydetmek için bir orinasal prob ve bir nabız oksimetre parmak probu kullanılarak bir nokturnal oksikapnografi çalışmasına tabi tutuldu. PaCO2 seviyelerini kaydetmek için gece üç kez (23:00 pm, 03:00 am, 07:00 am) arteriyel kan gazı analizi yapıldı. Bulgular: Üç kan gazı analizinin ortalama gecelik PaCO2 seviyesi (ortalama PaCO2noct) 41,78±4,69 mmHg idi. Ortalama PaCO2 23:00 ve PaCO2 07: 00 seviyeleri arasında anlamlı bir değişiklik gözlendi (p=0,032). NMD grubunda PaCO2, PetCO2 ve SpO2 seviyeleri arasında anlamlı bir fark yoktu. PaCO2 07: 00 ve PetCO2 sonuçları arasındaki sınıflar arası korelasyon katsayısı 0,791 (%95 CI: 0,533-0,923); Gecelik ortalama PaCO2 ve PetCO2 arasındaki sınıflar arası korelasyon katsayısı 0,811 (%95 CI: 0,533-0,923) idi. Sonuç: Çalışmamız, nokturnal PetCO2 ve PaCO2 düzeylerinin istatistiksel olarak karşılaştırılabilir olduğunu, an- cak NMD’de NH’nin erken teşhisi için tek başına PaCO2 kullanımının yeterli olmadığını göstermektedir. NH için daha kısıtlayıcı tanımlar yapmaya, hipoventilasyonun en iyi tanımı üzerinde bir anlaşmaya varmak için daha geniş çalışma popülasyonları ile çalışmalar yürütmeye ve kılavuzları güncellemeye ihtiyaç vardır.