Helicobacter pylori and histopathological findings in patients with dyspepsia

Cansel TÜRKAY,Mustafa ERBAYRAK,Nükhet BAVBEK,SİBEL YENİDÜNYA,Elife ERASLAN,Benan KASAPOĞLU

Özet

Amaç: Helikobakter pilori enfeksiyonu dispepsili hastalarda daha sık bildirilse de dispepside Helikobakter pilori tedavisine gerek olup olmadığı tartışmalıdır. Bu çalışmada Helikobakter pilori pozitif ve negatif olan dispepsili vakalarda histopatolojik verilerin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Helikobakter pilori pozitif 461 dispepsili vaka çaılşma grubu olarak, Helikobakter pilori negatif 100 dispepsili vaka ise kontrol grubu olarak alınmıştır. Tüm vakalara üst gastrointestinal sistem endoskopisi yapılmış ve gastrik antrum ve korpustan biyopsiler alınmıştır. Tüm biyopsiler Sydney klasifikasyonuna göre değerlendirilmiş ve Helikobakter pilori ile kronik inşamasyon, atrofi ve aktivite 2 farklı patolog tarafından değerlendirilmiştir. Bulgular: Helikobakter pilori pozitif dispeptik şikayetleri olan 461 hasta çalışmaya dahil edildi. Kontrol grubu da Helikobakter pilori negatif 74 kadın ve 26 erkekten oluşmaktaydı. Aktivite, inşamasyon ve intestinal metaplazi sırası ile kontrol grubu hastalarının %10, %70 ve %10'unda tespit edildi ve bu oranlar Helikobakter pilori yoğunluğu arttıça istatistiksel anlamlı olacak şekilde artmaktaydı. Aktivite, inşamasyon ve intestinal metaplazi Helikobakter pilori yoğunluğu arttıkça artmaktaydı fakat atrofi ile Helikobakter pilori arasında herhangi bir ilişki saptanmadı. Sonuç: Sonuç olarak dispepsili hastalarda Helikobakter pilori'ye eşlik eden morfolojik değişikliklerin belirlenmesi hastaların takip ve tedavisinde önemlidir. Aktivite, inşamasyon ve intestinal metaplazinin Helikobakter pilori yoğunluğ u ile artması nedeniyle dispepsili hastalara Helikobakter pilori eradikasyonu önerilebilir.

Abstract

Background/aims: Although Helicobacter pylori infection has been reported to be more frequent in patients with dyspepsia, whether it should be treated in dyspepsia remains controversial. This study was carried out to compare the histopathological changes in Helicobacter pylori- positive and -negative dyspepsia patients. Methods: A total of 461 patients with Helicobacter pylori-positive dyspepsia seen in our institution were enrolled in the study. The control group was formed from 100 Helicobacter pylori-negative dyspepsia patients. Subjects underwent an upper gastrointestinal endoscopy, and biopsy specimens were taken from the gastric antrum and corpus. All of the cases were evaluated according to the Sydney classification, and the relation of Helicobacter pylori with chronic inflammation, atrophy, intestinal metaplasia, and activity was investigated by two pathologists. Results: Activity, inflammation and intestinal metaplasia were found in 10 (10%), 70 (70%) and 10 (10%) of Helicobacter pylori (-) patients, respectively, and the numbers increased with increasing Helicobacter pylori intensity when compared with Helicobacter pylori (+) patients (p<0.01, p<0.01 and p<0.05, respectively). Atrophy was found in 27 (5.5%) of all cases (in 10 Helicobacter pylori (-) patients and in 17 Helicobacter pylori (+) patients), but no significant relation was found with increasing Helicobacter pylori intensity (p>0.05). There was no significant difference between corpus alone or antrum alone Helicobacter pylori (+) and both corpus/antrum (+) patients in regards to the presence of activity, inflammation, intestinal metaplasia, and atrophy (p>0.05). Conclusions: Determination of the degree of morphological changes accompanying Helicobacter pylori infection in dyspepsia is important in the follow-up and treatment of patients. As activity, inflammation and intestinal metaplasia increase with increasing Helicobacter pylori intensity in dyspepsia patients, Helicobacter pylori eradication treatment can be recommended in these patients.