Dergiler / Türk Aritmi Pacemaker ve Elektrofizyoloji Dergisi / 2004 / Cilt: 2 - Sayı: 2
QT dispersion rather than JT dispersion is affected by catheter ablation in patients with Wolff Parkinson White syndrome
- Sayfa
- 114–118
- DOI
- —
Özet
Wolff-Parkinson-White (WPW) sendromlu hastalarda gözlenen preeksitasyon paterni, QT dispersiyonu ile ventrîküler repolarizasyonu doğru bir şekilde değerlendirmeyi güçleştirmektedir. Diğer yandan depolarizasyon bozukluğunun gelişmesi durumunda JT dispersiyonunun etkilenmediği gösterilmiştir. Bu çalışmadaki hipotezimiz, QRS süresinin değişiminde QT intervalinin belirgin şekilde etkilendiği ve WPW sendromlu hastalarda ventriküler repolarizasyonun değerlendirilmesinde QT dispersiyonundan çok JT dispersiyonunun daha güvenilir olduğudur. Çalışmaya belirgin preeksitasyonu olan ve başarılı bir şekilde kateter ablasyonu uygulanan WPW sendromlu 143 hasta dahil edildi. Her hastadan ablasyonu öncesi, ablasyonu sonrası erken dönem (ilk 24 saat içinde) ve ablasyonu sonrası geç dönemde (l.ayda) 12 derivasyonlu standart EKG kaydı alındı. Ablasyon öncesi 121±15 msn olan ortalama QRS süresi ablasyondan sonra ilk 24 saat içinde 81±8 msn'ye ye ve birinci ayda da 83±10 msn değerine gerileme gösterdi (p<0.001). Ablasyon öncesi 79±11 msn olan ortalama QTd süresi de ablasyondan sonra ilk 24 saat içinde 42±7 msn'ye ye ve birinci ayda da 42±9 msn'ye ye geriledi (p<0.01). Ablasyon işleminde ortalama JTd değerlerinde anlamlı bir değişiklik gözlenmedi (ablasyon öncesi 38±12 msn, ablasyon sonrası ilk 24 saat'de 39±6 msn ve birinci ayda 39±8 msn, p=0.60). Ablasyonu öncesi QRS süresi ile QT dispersiyonu arasında anlamlı bir korelasyon tespit edilirken (p=0.02), QRS süresi ile JT dispersiyonu arasında korelasyon mevcut değildi (p=0.76). Sonuç olarak repolarizasyon aksesuar yol varlığından etkilenmemektedir. Ancak ventriküler aktivasyonda gecikme WPW sendromlu hastalarda, QRS süresinin uzamasına ve QTd'de artışa neden olmaktadır. Bu yüzden WPW sendro-mu olanlarda ve depolarizasyon bozukluğu olan diğer hastalarda ventriküler repolarizasyonun değerlendirilmesinde, JT dispersiyonunun bakılması daha güvenilir bir yöntem olabilir.
Abstract
Preexcitation precludes accurate assessment of ventricular repolarization by the QT dispersion in patients with Wolff-Parkinson-White (WPW) syndrome. However it has been shown that JT dispersion does not change when depolarization abnormalities develop. In this study we hypothesized that the QT interval is strongly influenced by changes in the QRS duration and JT dispersion rather than QT dispersion is a more reliable measure of ventricular repolarization in WPW syndrome. We studied 143 patients aged 20-48 years with manifest pre excitation due to WPW syndrome who had successful catheter ablation. Standard 12 lead ECGs taken preablation, early post ablation (within 24 hours), and late postablation (at one month) were used. The mean QRS duration was reduced significantly from 121±15 ms prior to ablation to 81±8 at 24 hours and to 83±10 at one month (p<0.001). The mean QTd was reduced significantly after the ablation procedure from 79±11 to 42±7 ms at 24 hours and to 42±9 ms at 1 month (p<0.01). The mean preablation JTd did not sig¬nificantly change with the ablation procedure (from 38±12 prior to ablation to 39±6 at 24 hours and to 39±8 at 1 month, p=0.6). There was a relation between preablation QRS duration and preablation QT dispersion (p=0.02). However QRS duration showed no relationship to JT dispersion (p=0.76). In conclusion repolarization process is not altered by accessory pathway, however delay in ventricular activation leads to QRS prolongation which causes increased QTd in patients with WPW syndrome. JT dispersion can be useful tool in assessing repolarization in patients with WPW and other depolarization abnormalities.