KUR’ÂN-I KERİM’DE TEVÂFUK

Özet

İki şeyin birbirine uygun ve denk gelmesi demek olan tevâfuk, bilim sahasına yeni girmiş bir kavramdır. Kur’an-ı Kerim’in kendinden alınan ölçülerle sayfa ve satır sistemi oluşturulan âyetberkenar Mushaf, ezberleme, okuma ve yazmada büyük kolaylıklara vesile olmuştur. XX. yüzyılın ortalarına doğru yazılmaya başlanan tevâfuklu Kur’ân-ı Kerim’in yazılma gayesi; Kur’ân’ın gözlere hitap eden yönünü, “gözlü tabaka” denilen manayı anlamayan avam tabakasının dahi görebilecekleri, harika bir görsel ziyafeti herkese göstermek Kur’ân yazısına tekrar dikkatleri çekmektir. Tevâfuklu kelimeler tam bir i‘câz nüktesi olmayıp i‘câzın görevini yapan, i‘câza destek veren bir durum olduğundan ve harika denk gelmelerin tesadüf işi olamayacağından Kur’ân-ı Kerim’e ait bir mucizedir. Tevâfuklu Kur’ân-ı Kerim ilk defa Ahmed Hüsrev Altınbaşak tarafından yazılmıştır. (“İlk defa” olarak değil diye biliyorum, aslında başka yazanlar da vardı... Belki de ilk defa tam gözükmesine dikkat çekilerek ifade edilebilir.)

Abstract

Tawafuq, defined as compatibility and coincidence of two entities, is a new term used in scientific area. The common handwriting form of the Holy Quran, in which a page and line system was formed using measurement criteria taken from it, is called ayetberkenar Mushaf. This form provides great facilities in memorizing, reciting, and handwriting the Quran. The aim of handwriting the Mushaf with tawafuq, which was first handwritten by mid of XXth century, is to present a wonderful visual taste to the commons who do not understand the meaning of the Quran addressed to eyes, i.e. the meaning so-called “gözlü tabaka”. The words with tawafuq are not the just an i’jaz wit, but support the i’jaz, and since the wonderful tawafuqs are not ordinary coincidence they are miracles belonging to the Quran. The Mushaf with tawafooq was first handwritten by Ahmed Hüsrev Altınbaşak

Anahtar kelimeler: Tevâfuk, Tevâfuklu Kur’ân-ı Kerim, Hüsrev Efendi, Âyetberkenar, Şumnu donağı