Aşırı aktif mesaneli kadınlarda mesane duvar kalınlığının değerlendirilmesi

Özet

Amaç: Aşırı aktif mesanesi (AAM) olan kadın hastalar ile aynı yaş grubundaki sağlıklı kadınların mesane duvar kalınlıklarını karşılaştırmak.Gereç ve yöntemler: Otuz altı AAM'si olan ve 31 sağlıklı kadın prospektif gözlemsel çalışmamıza alındı. Hasta ve kontrol grubundaki tüm kadınlara üroflowmetre yapılarak maksimum idrar akım hızı ve ortalama akım hızı değerleri hesaplandı. Ayrıca yine tüm katılımcılara abdominal yolla ultrason yapılarak maksimum mesane kapasitesi, işeme sonrası rezidü idrar, işeme öncesi ve sonrası mesane duvar kalınlığı (MDK) ölçümleri yapıldı. Alt üriner sistem semptomlarını değerlendirmek için tüm katılımcılara Overactive bladder version-8 (OAB-V8) ve International Consultation on Incontinence Questionnaire-Short Form (ICIQSF) formları doldurtuldu. Hasta ve kontrol grubunun tüm verileri istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Hasta grubunda ayrıca tüm parametrelere korelasyon analizi uygulandı. Bulgular: Hasta ve kontrol grubunun ortalama yaş değerleri benzerdi (sırası ile, 45,58±12,35 ve 44,21±11,60 yıl, p=0,68). İşeme öncesi ve sonrası MDK, OAB-V8 ve ICIQ-SF form skorları hasta grubunda anlamlı olarak yüksek bulundu. Hasta grubundaki tüm parametreler karşılaştırıldığında, MDK ile hem maksimum idrar akım hızı (p=0,02) hem de ortalama akım hızı (p=0,02) değerleri arasında pozitif yönde orta derecede bir korelasyon saptandı. Sonuç: Çalışmamızın sonuçları AAM'si olan kadınlarda sağlıklı kadınlara oranla MDK'nın daha yüksek olduğunu göstermiştir. AAM tedavisi sonrasında MDK'daki değişikliklerin incelendiği ileri çalışmalar öneriyoruz.

Abstract

Objective: To compare bladder wall thickness (BWT) between female patients with overactive bladder (OAB) and aged-matched healthy controls.Material and methods: Thirty-six female patients with OAB and 31 healthy women were enrolled in the present prospective observational study. Qmax and Qave were measured by using uroflowmetry in all of the women in the patient and control groups, and also maximum bladder capacity (MBC), post- void residual urine (PVRU), prevoiding and postvoiding BWT were measured by using transabdominal ultrasound. Lower urinary tract symptoms of the participants were assessed by using Overactive Bladder Version-8 (OABV8) and International Consultation on Incontinence Questionnaire-Short Form (ICIQ-SF). All of the data were statistically compared between the patient and control groups. In the patient group, the relationships between parameters were evaluated correlation analysis. Results: The mean age of the patients and controls were similar (respectively, 45.58±12.35 and 44.21±11.60 years (p=0.68). The mean pre- and post-voiding BWT, OAB-V8 and ICIQ-SF scores of the patients were significantly higher than the controls. In the patient group, the moderate positive correlations between BWT with Qmax (p=0.02) and Qave (p=0.02) were found. Conclusion: This study showed that the BWTs of the female patients with OAB are higher than those of healthy women. Further studies should investigate the changes in BWT of patients with OAB after treatment of OAB.