Transurethral incision of ureteroceles in paediatric age group

Özet

Objective: Ureteroceles are a great clinical challenge because of variations in anatomy and clinical presentations.We present our experience with primary transurethral incision of ureteroceles in children.Material and methods: Data of thirteen children managed for ureterocele from 2009 to 2016 was retrospectivelyanalyzed with respect to age, sex, clinical presentation and symptomatology, type and localization ofureterocele, investigations, surgical management and follow-up.Results: A total of 13 patients with ureteroceles were managed. There were 7 males and 6 females. Six wereneonates with antenatal diagnosis of ureteroceles. Five patients presented with urinary tract infection and twowere diagnosed during ultrasound for abdominal pain. The ureteroceles were on the right side in 7 patientsand left in 6 patients. Six patients had a duplex system-five on right side and bilateral in one. Two patients hadureteroceles in solitary kidney. Four patients had associated hydronephrosis and hydroureter and two had onlyhydronephrosis alone. One patient had bilateral grade III reflux in the bilateral lower moieties of the patientwith bilateral duplex system. Two patients had poorly functioning kidney on radionuclide scan. All patientsunderwent cystoscopic incision of the ureteroceles. Eleven had intravesical ureteroceles and two had largecaeco-ureteroceles. Two patients required ureteric reimplantation during follow-up.Conclusion: Though the approach of managing a patient with ureterocele should be individualized, transurethralincision remains valuable as a primary intervention with regular follow up. It may even prove to be theonly intervention required in most of the patients.

Abstract

Amaç: Üreteroseller a natomi ve k linik b elirtilerde d eğişkenlikler nedeniyle k linik a çıdan z orlu bir patolojidir. Bu çalışmada çocuklardaki üreterosellerde primer transüretral insizyonla ilgili deneyimlerimizi sunuyoruz. Gereç ve yöntemler: 2009 ile 2016 yılları arasında tedavi edilen 13 çocuğun verileri yaş, cinsiyet, klinik belirtiler, semptomatoloji, üreteroselin tipi ve yerleşimi, cerrahi tedavi ve takip açısından geriye dönük incelenmiştir. Bulgular: Üreteroselli toplam 13 hasta (7 erkek ve 6 kız çocuk) tedavi edilmiştir. Altı hasta doğum öncesi üreterosel tanısı konmuş yenidoğandı. Beş hasta idrar yolu enfeksiyonu belirtileri göstermiş ve ikisine karın ağrısı nedeniyle yapılan ultrason sırasında tanı konmuştu. Üreteroseller 7 hastada sağ, 6 hastada sol taraftaydı. Altı hastanın beşinde sağ ve birinde her iki tarafta çift toplayıcı sistem mevcuttu. İki hastada üreteroselli tek böbrek vardı. Dört hastada üreteroseller hidronefroz ve hidroüreterle birlikte olup iki hastada yalnızca hidronefrozla üreterosel birlikteliği saptandı. Bir hastada her iki tarafta çift taraflı toplayıcı sistemle birlikte bilateral III. derece reflü mevcuttu. İki hastanın radyonüklit taramasında renal işlev bozukluğu saptandı. Hastaların hepsinde sistoskopla girilerek üreterosellere transüretral insizyon yapıldı. İki hastada intravezikal üreteroseller ve diğer iki hastada büyük çekoüreterosel mevcuttu. İki hastada takip sırasında üreter reimplantasyonuna gerek duyuldu. Sonuç: Üreterosel saptanan hastalarda tedavinin bireyeselleştirilmesine rağmen; düzenli takipli birincil girişim olarak transüretral insizyon değerini korumaktadır. Hatta hastaların çoğunda gerekli tek girişim olduğu bile kanıtlanabilir