Is it safe to prescribe ascorbic acid for urinary acidification in stone-forming patients with alkaline urine?

Alkalen idrarlı taş hastalarında idrarın asidifikasyonu için hastalara askorbik asit reçetelendirmek güvenli mi?

Özet

Objective: To study the effect of ascorbic acid (AA) supplementation on urinary pH, metabolic stone workupparameters, and development of de novo urolithiasis in stone-forming patients.Material and methods: A retrospective review of the patients followed-up at a tertiary stone centre betweenSeptember 2009 and October 2015 was performed. Patients with recurrent urolithiasis who received AAsupplementation as a urinary acidifying agent were included in the study. Detailed metabolic stone work-up,including two 24-hour urine collections obtained pre- and post-AA supplementation were compared. In addition,imaging studies were reviewed to assess the development of de novo urolithiasis.Results: Twenty-four patients were included in the study with a mean age of 60.6 years and a median dailyAA dose of 1000 mg (range: 500-2000 mg). Median follow-up period was 22.6 months (range: 19.7-32.1).After AA supplementation, there was a significant decrease in urinary pH (7.6 vs. 6.9, p=0.02). Althoughthere was no significant increase in the daily oxalate excretion, two patients (8.3%) had their AA dose reducedor discontinued due to de novo hyperoxaluria (342.9 vs 510.2 umol/day; p=0.75). Other serum and urinaryparameters did not show any significant changes. Eight (33.3%) patients developed de novo urolithiasiswith struvite and carbonate apatite being the major components.Conclusion: AA supplementation resulted in significantly lower urinary pH in patients with recurrent urolithiasisand alkaline urine pH. Prospective studies are needed to assess whether this reduction in urinary pHis associated with lower stone recurrence rates.

Abstract

Amaç: Taş hastalarında askorbik asit (AA) eklenmesinin idrar pH'sı, metabolik taş oluşum parametreleri ve yeniden taş oluşumu üzerine etkisini araştırmaktır. Gereç ve yöntemler: Eylül 2009 ile Ekim 2015 arasında üçüncü basamak taş tedavi merkezinde izlenen hastalar retrospektif yöntemle gözden geçirilmiştir. İdrarı asidifiye eden madde olarak AA katkısı alan nüks taş hastaları çalışmaya alınmıştır. AA katkısı vermeden önce ve verdikten sonra olmak üzere 2 kez alınan 24 saatlik idrar örneklerinde yapılan ayrıntılı metabolik taş analizleri birbirleriyle karşılaştırılmıştır. Ayrıca, yeniden taş oluşumunu değerlendirmek için görüntüleme çalışmaları gözden geçirilmiştir. Bulgular: Yaş ortalaması 60,6 yıl ve günde ortalama 1000 mg (500-2000 mg) dozunda AA alan 24 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hastalar ortalama 22,6 ay (19,7-32,1 ay) izlenmiştir. AA katkısı aldıktan sonra idrar pH’ında anlamlı bir azalma olmuştur (7,6’ya karşın 6,9, p=0,02). Günlük oksalat ekskresyonunda herhangi bir anlamlı artış olmamasına rağmen iki hastada (%8,3) de novo hiperoksalüri (342,9’e karşın 510,2 umol/gün; p=0,75) nedeniyle AA dozu azaltılmış veya kesilmiştir. Diğer serum ve idrar parametrelerinde anlamlı değişiklikler görülmemiştir. Sekiz hastada (%33,3) başlıca bileşenleri strüvit ve karbonat apatit olan de novo taş hastalığı gelişmiştir. Sonuç: AA katkısı taş hastalığı yinelenmiş alkalen idrar pH'sı olan hastalarda idrar pH'sının anlamlı derecede azalmasına yol açmıştır. İdrar pH'sındaki bu azalmanın daha düşük taş nüksüyle ilişkili olup olmadığını değerlendirmek için prospektif çalışmalara gerek vardır