Dergiler / sinecine: Sinema Araştırmaları Dergisi / 2012 / Cilt: 3 - Sayı: 2
ÜMİT ÜNAL SİNEMASINDA ULUSAL ALEGORİ
- Sayfa
- 35–59
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmada, Fredric Jameson’ın Üçüncü Dünya’dan gelen metinlerin okuması için önerdiği ulusal alegori kavramı aracılığıyla Ümit Ünal’ın 9 , Ara ve Nar filmlerinin alegorik yapısının çözümlenmesi amaçlanmıştır. Ünal’ın bu üç filminde Türkiye’nin kolektif benliğini vatandaşların bireysel benliğine eşitlediği önermesinden yola çıkılarak, yönetmenin bilinçli olarak kurduğu alegorik yapıda bir Türkiye alegorisi aranmaktadır. Filmlerdeki alegorik yapı, Jameson’ın üçüncü dünya aydınının zorunlu olarak politik ve siyasal olacağına dair geliştirdiği söylemini de onaylarcasına, Türkiye’ye dair toplumsal söylemler üretir. Ünal’ın filmleriyle yansıttığı bu ilk bakışta fazlaca bireysel görünen söylemlerin toplumsal anlamları ise Jameson’ın önerdiği alegorik okuma biçimiyle yüzeye çıkarak, Ünal sinemasını bir kolektif benlik sineması olarak yeniden düşünmemize imkan sağlar.
Abstract
This study analyses allegoric structures in Ünal’s films 9, Ara, and Nar using the national allegory concept suggested by Frederic Jameson for reading Third World texts. In these three films by Ünal, a Turkish allegory is sought in the allegoric structure consciously established by the director in reference to the proposal that Turkey’s collective ego is equal to the individual egos of its citizens. The presence of a national allegorical structure in the films produces some social discourse concerning Turkey, confirming Jameson’s claim that Third World intellectuals have to become political. Social meanings of the discourse reflected in Ünal’s films, which seemed individualistic at first glance, are brought to the surface by the sort of reading proposed by Jameson and enable us to reconsider Ünal’s work in terms of collective ego.