Therapeutic effect of gastrografin and predictors of operative intervention in patients with adhesive small bowel obstruction: A randomized controlled study

Adheziv ince bağırsak obstrüksiyonu olan hastalarda gastrografinin terapötik etkisi ve operatif girişim öngörücüleri: Randomize kontrollü çalışma

Özet

Objective: The study aimed to investigate the therapeutic effect of gastrografin for the conservative treatment of patients with adhesive small bowel obstruction (ASBO) and to identify the predictors of failure of conservative treatment in these patients.Material and Methods: A randomized controlled trial was conducted on 52 patients with the diagnosis of ASBO in 2016. 100 mL of Gastrografin and 100 mL of 0.9% saline solution were gavaged through the nasogastric tube in the case (n= 26) and control (n= 26) groups, respectively. Patients in the case group were subjected to plain abdominal X-Rays at 12, 24 and 48 hours after administration of gastrografin.Results: Fifty-two patients with a mean age of 57.6 ± 11.4 years (range 37-81), including 34 (65.4%) males were enrolled into the study. The number of patients who were successfully conservatively treated in the case group was 21 (80.8%), which was significantly higher than 13 (50%) in the control group (p= 0.04). Among these patients, mean hospital stay in the case group was 37.2 ± 5.5 hours (range 28-46), which was significantly shorter than 45.8 ± 9.2 hours (range 36-61) in the control group (p= 0.004). In multivariate analysis, more than one previous laparotomy was the only predictor of failure of conservative treatment (p< 0.001).Conclusion: Gastrografin may be associated with improvement of patients with ASBO. Lower number of previous laparotomies may be a predictor of successful conservative treatment of these patients.

Abstract

Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı, adheziv ince bağırsak obstrüksiyonu (AİBO) olan hastaların konservatif tedavisinde gastrografinin terapötik etkisini araştırmak ve bu hastalarda konservatif tedavinin başarısızlık öngörücülerini belirlemekti. Gereç ve Yöntem: 2016 yılında AİBO tanısı almış olan 52 hasta üzerinde randomize kontrollü bir çalışma yürütüldü. Olgu (n= 26) ve kontrol (n= 26) gruplarında ardışık olarak 100 mL gastrografin ve 100 mL %0,9’luk salin solüsyon nazogastrik tüp aracılığıyla verildi. Olgu grubundaki hastalar, gastrografin alımını takip eden 12, 24 ve 48. saatlerde direkt karın grafisi incelemesine tabi tutuldu. Bulgular: Otuz dördü (%65,4) erkek olmak üzere toplam 52 hastanın ortalama yaşı 57,6 ± 11,4 yıl (aralık: 37-81) idi. Olgu grubunda başarılı bir şekilde konservatif olarak tedavi edilen hasta sayısı 21 (%80,8) idi ve bu sayı control grubundaki 13 (%50) hastadan anlamlı derecede yüksekti (p= 0,04). Bu hastaların içerisinde olgu grubunun ortalama hastanede kalış süresi 37,2 ± 5,5 saat (aralık: 28-46) olarak bulundu ve bu kontrol grubunun ortalama hastanede kalış süresinden [45,8 ± 9,2 saat (aralık 36-61)] anlamlı derecede daha kısaydı (p= 0,004). Çok değişkenli analizde, konservatif tedavinin başarısızlık öngörücüsü önceden geçirilmiş birden fazla laparotomi olarak bulundu (p< 0,001). Sonuç: Gastrografin, AİBO’lu hastalarda iyileşme ile ilişkili olabilir. Daha az sayıda önceden geçirilmiş laparotomi başarılı konservatif tedavinin öngörüsü olabilir.