Dergiler / Turkish Journal of Obstetrics and Gynecology / 2019 / Cilt: 16 - Sayı: 2

Increased nuchal translucency and pregnancy outcomes: experience of Başkent University Ankara Hospital

Artmış ense saydamlığı ve gebelik sonuçları: Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi deneyimi

Sayfa
100–106
DOI
—

Özet

Objective: First trimester nuchal translucency (NT) measurement is considered to be an important tool in antenatal follow-up. This study aimed to evaluatethe outcomes of pregnancies with increased NT at Başkent University Ankara Hospital between 2004 and 2016.Materials and Methods: Patients with NT measurements ≥1.5 multiples of median (MoM) were divided into two groups; group I included increased NTcases without fetal anomalies (either abnormal fetal karyotype or congenital structural anomalies) or loss (intrauterine fetal death), and group II includedincreased NT cases with fetal anomalies or loss. The groups were compared with each other with respect to maternal demographic features and NTmeasurements.Results: Karyotype analyses were normal in 73.1% of cases with increased NT (57/78). Among those, 21.1% (12/57) had structural anomalies, and tospecify, 9.6% (5/52 over 18 weeks) had cardiac anomalies. Although maternal demographic features did not differ significantly, NT measurements, bothas millimeters and MoM, were significantly higher in group II (p 7 millimeters or NT MoM >4.27resulted in poor fetal outcomes without exception.Conclusion: Higher NT measurements indicate poorer pregnancy outcomes. Our study indicates that fetal echocardiography must be considered for allcases with increased NT.

Abstract

Amaç: Birinci trimester ense saydamlığı (NT) ölçümü antenatal takipte önemli bir araç olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi’nde 2004-2016 yılları arasındaki artmış NT’si olan gebeliklerin sonuçlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: NT ölçümleri ≥1,5 MoM olan olgular iki gruba ayrıldı. Grup I artmış NT’ye fetal anomalilerin (anormal fetal karyotip, konjenital yapısal anomaliler) veya kaybın (intrauterin fetal ölüm) eşlik etmediği olguları içerirken; grup II artmış NT’ye fetal anomalilerin veya kaybın eşlik ettiği olguları içerdi ve gruplar maternal demografik özellikleri ve NT ölçümlerine göre birbirleri ile karşılaştırıldı. Bulgular: NT artışı olan olguların %73,1’inde karyotip analizleri normaldi (57/78). Bunların arasında, %21,1’inde yapısal anomaliler vardı ve %9,6’sında (18 hafta üzeri 5/52) kardiyak anomalilerin olduğu belirlendi. Maternal demografik özellikler önemli ölçüde farklılık göstermemesine rağmen, NT ölçümleri hem milimetre hem de MoM değerleri olarak grup II’de anlamlı derecede daha yüksekti (n=35) (p 7 mm veya NT MoM >4,27 istisnasız kötü fetal sonuçlarla sonuçlandı. Sonuç: Daha yüksek NT ölçümleri daha olumsuz gebelik sonuçlarına işaret eder. Bizim çalışmamız fetal ekokardiyografinin NT artışı olan tüm olgular için düşünülmesi gerektiğini gösterdi.