Clinical and ethical perspectives of medical professionals towards female genital cosmetic procedures

Tıp uzmanlarının genital kozmetik müdahalelere klinik ve etik açıdan bakış açıları

Gulin AKÇAY,Gökhan KILIÇ,Elçin İŞLEK SEÇEN,İbrahim Buğra BAHADIR,EMRE ERDEM TAŞ,HÜSEYİN LEVENT KESKİN,Ayşe filiz YAVUZ

Özet

Objective: To evaluate the attitudes of medical students and professionals towards female genital cosmetic procedures (FGCPs) in terms of medical justification, applicability in practical life, ethical concerns, patient autonomy, and the clinical/social/psychological benefits-harms of these procedures. Materials and Methods: A semi-structured questionnaire providing information about the attitudes of medical students and specialists (n=623) towards FGCPs including G-spot amplification, clitoral hood reduction, vaginoplasty, labia majora augmentation/reduction, labia minora augmentation/reduction, hymenoplasty, laser procedures, vulvar/perianal bleaching, and liposculpture, was completed by a target population and evaluated statistically. Results: Participants stated that FGCPs could be performed only upon patient request and there could rarely be a medical indication for their performance (p<0.05). Nearly half (44.5%) of the participants regarded hymenoplasty as controversial in terms of ethical issues, and 44.6% of participants do so for G-spot amplification. Over half (54.5%) of the participants agreed on the positive effect of FGCPs on improving the quality of life, 55.4% on improving self-esteem, and 54.1% on improving sexual functions of women. About half (49.3%) of respondents thought that the advertising and encouragement of FGCPs should be forbidden and 47% were indecisive about whether FGCPs constituted genital mutilation. Conclusion: The majority of the participants declared that FGCPs could be performed only upon patient request and improve self-esteem, quality of life, and sexual functions. The most controversial procedures in terms of ethics were hymenoplasty and G-spot amplification. Detailed guidelines for the protection of both patients and physicians are needed because the recommendations on FGCPs are insufficient to define the boundaries of medical justification, genital mutilation, advertising, and ethical concerns

Abstract

Amaç: Tıp öğrencilerinin ve profesyonellerin kadın genital kozmetik prosedürlerine (KGKP) tıbbi gerekçelendirme, pratik hayatta uygulanabilirliği, etik kaygılar, hasta otonomisi ve prosedürlerin klinik/sosyal/psikolojik yararları-zararları açısından bakış açılarını değerlendirmek. Gereç ve Yöntemler: Tıp öğrencileri ve uzmanların (n=623) G-noktası augmentasyonu, klitoral hudoplasti, vajinoplasti, labia majora büyütme/küçültme, labia minora büyütme/küçültme, himenoplasti, lazer prosedürleri, vulvar/perianal beyazlatma ve liposculpturing dahil olmak üzere KGKP’lere yönelik tutumları hakkında bilgi veren bir anket hedef popülasyona uygulanmış ve istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcılar, KGKP’lerin yalnızca hasta talebi üzerine gerçekleştirilebileceğini ve nadiren prosedürün tıbbi bir endikasyonu olabileceğini belirtti (p<0,05). Katılımcıların %44,5’i himenoplastiyi etik açıdan tartışmalı bulurken, katılımcıların %44,6’sı aynı yorumu G-noktası amplifikasyonu için yapmaktadır. Katılımcıların %54,5’i, KGKP’lerin yaşam kalitesini iyileştirme, %55,4’ü benlik saygısı geliştirme ve %54,1’i kadınların cinsel işlevlerini iyileştirme üzerindeki pozitif etkisi konusunda hemfikirdir. Ankete katılanların %49,3’ü, KGKP’ler ile ilgili reklam stratejilerinin ve teşviklerinin yasaklanması gerektiğini düşünürken, %47’si KGKP’lerin genital mutilasyon olarak görülmesi konusunda kararsızdı. Sonuç: Katılımcıların büyük çoğunluğu, KGKP’lerin sadece hastanın isteği üzerine yapılabileceğini ve benlik saygısını, yaşam kalitesini ve cinsel fonksiyonları iyileştirdiğini belirtmiştir. Etik açıdan en tartışmalı prosedürlerin, kızlık zarı dikimi ve G-noktası amplifikasyonu olduğu bildirildi. KGKP’ye yönelik kılavızlar tıbbi gerekçelendirme, genital mutilasyon, reklam ve etik kaygıların sınırlarını tanımlamak için yetersiz olduğundan; hem hastaların hem de doktorların korunması için ayrıntılı kılavuzlara ihtiyaç vardır