DİNDARLAR DAHA FAZLA MÜTEVAZI MI? ALÇAKGÖNÜLLÜLÜK VE DİNDARLIK ARASINDAKİ İLİŞKİ

ARE RELIGIOUS INDIVIDUALS MORE HUMBLE? THE RELATIONSHIP BETWEEN HUMILITY AND RELIGIOSITY

Özet

Alçakgönüllülük yüz yıllardır teolojik bir kavram olarakdeğerlendirilmektedir. O, dünya dinlerinin çoğunda merkezi bir erdemolarak betimlenmektedir. Alçakgönüllülüğün önemi farklı teolojikgelenekler boyunca uzanmaktadır. Yahudilik, Hristiyanlık ve İslâmolmak üzere üç büyük teistik din dikkate alındığında alçakgönüllülüğünönemli bir erdem olduğu ortaya çıkmaktadır. Dinlerin alçakgönüllülüğeverdiği değerden ötürü dindar bireyler, dindar olmayanlara göre dahafazla mütevazı davranma eğiliminde olabilir ve kendilerini daha fazlamütevazı olarak görebilirler. Bu kapsamda “dindar bireyler dindarolamayanlara göre daha fazla mütevazı mı?” sorusu çerçevesinde gelişenaraştırmada iç kaynaklı dindarlık ile alçakgönüllülük arasındaki ilişki veetkileşim konu edinilmektedir. Ayrıca demografik değişkenlerçerçevesinde alçakgönüllülük ve dindarlığın cinsiyete göre farklılaşıpfarklılaşmadığı, öğrenim görülen fakülte değişkenine görealçakgönüllülük ve dindarlığın nasıl değiştiği araştırılmaktadır. Ulaşılanbulgular neticesinde dindarlıkla alçakgönüllülük arasında orta düzeyde,pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Ayrıca iç kaynaklıdindarlığın alçakgönüllülüğün anlamlı bir yordayıcısı olduğu tespitedilmiştir. Alçakgönüllülük ve dindarlık arasındaki bu ilişkinin yanı sırademografik değişkenler bağlamında kadınların alçakgönüllülük vedindarlık düzeyinin erkeklerden yüksek olduğu, ilahiyat fakültesindeöğrenim gören öğrencilerin alçakgönüllülük ve dindarlık düzeylerinin araştırmaya dâhil olan diğer fakültelerde öğrenim gören öğrencilerdenanlamlı bir şekilde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen bulgularliteratürdeki diğer araştırma verileriyle karşılaştırıldığında, dindarlığınalçakgönüllülüğü teşvik ettiği ancak onun temel bir bileşeni olmadığısonucu ortaya çıkmaktadır.

Abstract

Humility has been an important theological concept for millennia. Humility is a central virtue of many world religions. Its importance extends across diverse theological traditions. Considering the three major theistic religions Judaism, Christianity and Islam, humility appears to be an important virtue. Because of the value many religions place on humility, religious individuals may tend to behave more humble, and see themselves as more humble than non-religious ones. The focus of the research is whether religious individuals are more humble than nonreligious ones. In this context, the research focuses on the relationship and interaction between internal religiosity and humility. Furthermore, it is investigated whether humility and religiosity differ according to gender and faculty type within the framework of demographic variables. As a result, it was found that there is a moderate, positive and significant relationship between religiosity and humility. In addition, it was found that internal religious motivation was a significant predictor of humility. It was also found that the level of humility and religiosity of women was higher than that of men and the level of humility and religiosity of the students studying in theology faculty was significantly higher than that of the students in other faculties. When the findings of this study are compared with other research data in the literature, it appears that religiosity promotes humility but it is not a basic component of it.