Bone metastases in thyroid carcinoma: A retrospective analysis

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı diferansiye tiroid kanserli (DTK) hastalarda metastatik kemik hastalığının sonuçlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: 13 yıllık dönemde, DTK’li 596 hasta Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Nükleer Tıp Anabilim Dalı’nda tedavi ve takip edildi. Bu hastalardan kemik metastazı olan 23 hasta (15 kadın %65.2, 8 erkek %34.8; yaş aralığı 26-74 yıl) çalışmaya dahil edildi. 9/23 hasta papiller, 14/23 hasta folliküler tiroid karsinomaydı. Her hastaya toplamda 3.7- 53.65 GBq (100-1450 mCi) I-131 verildi. Takip periyodu 6-132 aydı. Kemik metastazlı hastaların tanı ve takibinde I-131 tüm vücut tarama (TVT), Tc-99m MDP tüm vücut kemik sintigrafisi (TVKS), Tiroglobulin (Tg) düzeyi ve/veya bilgisayarlı tomografi (BT) kullanıldı. Bulgular: Hasta grubumuzda kemik metastazı sıklığı %3.9 (23/596) bulundu. Hastalar kemik metastazının saptandığı döneme göre iki gruba ayrıldı. Grup 1; primer kemik metastazından histopatolojik değerlendirme ile tiroid kanseri tanısı alan 19 hasta ve Grup 2 takipte kemik metastazı saptanan tiroid kanserli 4 hastadan oluşmaktaydı. Hastalar tedavi sonrası 6-132 ay takip edildi. Grup 1’den %42.1 hastada progresif hastalık (PH), %26.3 hastada kısmi yanıt (KY) ve %31.6 hastada stabil hastalık (SH) izlenirken, grup 2’de %75 hastada PH ve %25 hastada SH gözlendi. Her iki gruptaki tüm hastalar için Tg değeri 10 ng.ml-1’den yüksekti (gruplar için ort. Tg değeri sırasıyla 19168 ng.ml-1 ve 3144 ng.ml-1). Sonuç: Takipte kemik metastazı saptanan hastaların prognozu tanı anında veya ablasyon tedavisi sırasında kemik metastazı saptanan hastaların prognozundan daha kötüdür. Kemik metastazı bulunan DTK’da diğer organ metastazlarının sıklığı da yüksektir ve Tg bu hastaların takibinde önemli bir parametredir.

Abstract

Objective: In this study, we aimed to evaluate the outcome of metastatic bone disease in patients with differantiated thyroid carcinoma (DTC), retrospectively. Material and Methods: During a 13 year period, five hundred ninety six patients with DTC were treated and monitored at Ankara University, Medical Faculty, Department of Nuclear Medicine. Twenty three patients (15 females 65.2%, 8 males 34.8%; age range 26-74) with bone metastases were included in this study. 9/23 patients had papillary, 14/23 patients had follicular thyroid carcinoma. A total of 3.7- 53.65 GBq (100-1450 mCi) I-131 was given to each patient. The follow-up period was from 6 to 132 months. I-131 whole-body scan (WBS), Tc-99m MDP whole-body bone scan (WBBS), the determination of thyroglobulin (Tg) level and/or computed tomography (CT) scan were carried out in the assessment of the diagnosis and follow-up of patients with bone metastases. Results: The frequency of bone metastases were found 3.9 % (23/596) in our analysis. Classification was performed according to the time of diagnosis of bone metastases. In group1, 19 patients were diagnosed as thyroid carcinoma from primary bone metastases with histopathological examination, and in Group 2 in 4 patients with DTC, bone metastases were diagnosed in the follow-up period. Patients were followed 6-132 months after the therapy for bone metastases and in the final examination 42.1% patients had progressive disease (PD), 26.3% patients had partial response (PR) and 31.6% patients had stable disease (SD) in Group 1. 75% patients had PD and 25% patient had SD in Group 2. All patients had Tg levels higher than 10 ng.ml-1 in both groups (mean Tg values 19168 ng.ml-1 and 3144 ng.ml-1 for groups, respectively). Conclusions: The prognosis of patients with metastases at the follow-up was worse than patients with metastases at the initial diagnosis or at the ablation therapy. Tg is an important parameter and the prevalence of the other organ metastases is high in DTC patients with bone metastases.