Dergiler / Turkish Journal of Endocrinology and Metabolism / 2017 / Cilt: 21 - Sayı: 4
The Role of FTO Gene Alleles on the Diet and Metabolic Risk Factors in the Subiects with Diabetes
- Sayfa
- 113–119
- DOI
- —
Özet
Purpose: To evaluate the effect of differential food intake on metabolic risk markers in Type 2 diabetic individuals with diverse FTO gene alleles.Materials and Methods: The study was conducted at Baqai Institute of Diabetology and Endocrinology (BIDE) Karachi, Pakistan between March 2011 andMay 2013. The present study is based on a previously published case-control study that indicates the association of different FTO gene with type 2 diabetes. The structured questionnaire was used to gather anthropometric, biochemical, and clinical data. Single nucleotide polymorphism (SNP) in FTO gene wasanalyzed using Amplication Refractory Mutation System-Polymerase Chain Reaction (ARMS-PCR). The nutritional data were collected using a 24-hour dietary recall questionnaire completed by a trained dietitian. The variations in energy and macronutrient intake of subjects having different FTO gene alleleswere investigated and evaluated for correlations between energy and macronutrient intake and metabolic risk variables in three FTO-gene-allele groups.Results: Overall, 198 adult subjects with type 2 diabetes (T2D) were recruited and categorized into three genotype groups: TT, AA and AT with the mean ageof 49.7 ±9.7, 49.3 ±10.6 and 50.2 ±8.8 years, respectively. A close association was observed between the minor allele A at rs9939609 and type 2 diabetes. A linear correlation was observed between diet and metabolic prole markers such as BMI, waist circumference, blood pressure, and lipid proleamong high-risk alleles AA. The associations of energy intake and percent level of carbohydrate and protein intake with metabolic syndrome were signi-cantly higher among risk alleles AA (P 0.05).Discussion: Genetic prole is likely to affect both dietary habits as well as the association between diet and metabolic syndrome markers. This study concludes that diet-disease associations are more prominent in individuals having risk alleles AA as compared to protective alleles TT and heterozygous alleles AT
Abstract
Amaç: Farklı FTO gen alellerine sahip Tip 2 diyabetli bireylerde çeşitli gıda alımının metabolik risk belirteçleri üzerindeki etkisini değerlendirmek.Gereç ve Yöntemler: Çalışma, Mart 2011 ile Mayıs 2013 arasında Baqai Diabetoloji ve Endokrinoloji Enstitüsü (BIDE) Karachi, Pakistan'da gerçekleştirildi. Buçalışma, farklı FTO genlerinin Tip 2 diyabet ile ilişkisini gösteren önceden yayımlanmış bir vaka kontrol çalışmasına dayanmaktadır. Antropometrik, biyokimyasal ve klinik verileri toplamak için yapılandırılmış anket kullanılmıştır. FTO genindeki tek nükleotid polimor?zmi (SNP), Ampli?kasyon Refrakter Mutasyon Sistemi-Polimeraz Zincir Reaksiyonu (ARMS-PCR) kullanılarak analiz edildi. Beslenme verileri, eğitimli bir diyetisyen tarafından doldurulmuş 24 saatlikbir diyet hatırlatma anketi kullanılarak toplandı. Farklı FTO gen alellerine sahip bireylerin enerji ve makro besin alımındaki değişiklikler araştırıldı ve üç FTOgen-alel grubundaki enerji, makrobesin alımı ve metabolik risk değişkenleri arasındaki korelasyonlar açısından değerlendirildi.Bulgular: Genel olarak, Tip 2 diyabetli (T2D) 198 erişkin hasta çalışmaya alındı ve üç genotip grubuna ayrıldı: yaş ortalaması sırasıyla 49.7±9.7, 49.3±10.6ve 50.2±8.8 olan TT, AA ve AT. Tip 2 diyabet ile rs9939609'daki minör alel A arasında yakın bir ilişki gözlemlendi. Yüksek riskli AA alelleri içinde diyet ve BKİ,bel çevresi, kan basıncı ve lipid pro?li gibi metabolik pro?l belirteçleri arasında lineer bir korelasyon gözlemlendi. Metabolik sendrom ile enerji alımı ve karbonhidrat ve protein alımı düzeyleri arasındaki ilişki, AA risk alelleri arasında anlamlı derecede yüksekti (p 0.05).Tartışma: Genetik pro?lin hem beslenme alışkanlıklarını hem de diyet ile metabolik sendrom belirteçleri arasındaki ilişkiyi etkilemesi muhtemeldir. Bu çalışmada, koruyucu alel TT ve heterozigot alel AT'ye kıyasla, risk aleli AA olan bireylerde diyet-hastalık ilişkisinin daha belirgin olduğu sonucuna varılmıştır.