Yarı kırsal bir bölgede 20-64 yaş üreme çağı ve menopoz sonrası kadınlarda şişmanlık sıklığı

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı yarı kırsal bir bölgede 20-64 yaş arası üreme çağı ve menopoz sonrası dönemdeki kadınlarda şişmanlık sıklığını ve risk faktörlerini belirlemektir. Çalışma Planı: Bu kesitsel, analitik çalışmada İzmir İli Urla Sağlık Ocağı bölgesinde şişmanlık görülme sıklığı %30 ve sapma %5 alınarak 20-64 yaşlarında 3689 kadından 297'si sistematik örnekleme ile seçildi, örneklemdeki kadınların %96.3'üne (n=286) ulaşıldı. Veri yüz yüze görüşülerek anketle ve ağırlık-boy ölçümleri yapılarak toplandı. Şişmanlığı tanımlamak için beden kütle indeksi >30 kg/m2 alındı. Bulgular: Kadınların %82.5'i ilkokul mezunu ve/veya okula gitmemişti, %94.4'ü çalışmıyordu. Yirmi-49 yaş grubu kadınların %22.2'si, 50- 64 yaş grubu kadınların ise %41.1'i şişmandı. Elli-64 yaş kadınların tümü menopoza girmişti, 20-49 yaş kadınlardan altısı menopoza girme dönemindeydi. Tek değişkenli analiz sonuçlarına göre; 50 yaşın üzerinde olan (p=0.004), üç ve üzeri doğum yapan (p=0.019), birinci dereceden akrabasında şişman kişi olan (p<0.001), kronik hastalığı bulunan (p=0.034) ve karbonhidratlı besinleri sık tüketen kadınlar anlamlı olarak daha şişmandı (p=0.034). Yukarda bahsedilen değişkenlerle birlikte oral kontraseptif ilaç kullanımının dahil edildiği çok değişkenli analiz sonucunda; kronik hastalık (p<0.001), ailede şişmanlık (p<0.001) ve karbonhidrattan zengin beslenme (p=0.030) şişmanlık sıklığını anlamlı olarak artırmaktaydı, yaş grubu değişkeni şişmanlığı etkilememekteydi. Sonuç: Yarı kırsal bir bölgedeki 20-64 yaş grubu kadınların %25.9'unun şişman olduğu ve şişmanlığın yaşla arttığı saptandı. Genetik ve çevresel etmenler, kronik hastalık varlığı ve üreme sağlığına ait değişkenlerin şişmanlık sıklığını etkilediği görüldü.