CİNSEL KİMLİK VE SAĞLIKTA EŞİTSİZLİK: BİREYİN VE KLİNİĞİN ÖTESİNDE TIP

Sexual & Gender Identity and Health Inequities: Medicine beyond the Individual and the Clinic

Özet

İnsan cinsel kimliği geniş bir çeşitlilik sergiler. Kimlik gruplarının diğerlerinden daha ‘sağlıklı’, ‘doğal’, ‘üstün’, ‘normal’ kabul edilmesi gruplarınözelliklerinden bağımsız, toplumsal yapılarla ilişkilidir. Çeşitli cinsel kimlik gruplarına dâhil olan kişiler; lezbiyen, gey, biseksüel, trans veinterseksler (LGBTİ+) bu toplumsal yapılar zemininde damgalanmaya ve ayrımcılığa maruz kalmaktadır. Cinsel kimlikle ilgili ayrımcılık vedamgalanma, bu toplulukta gösterilen sağlıkta eşitsizliklerle doğrudan ilgilidir. Hekimlerin, ayrımcılıkla ilgili yapısal, kişiler arası ve bireyseldüzlemlerde geliştirecekleri söylem, tutum ve davranışlarının bu eşitsizlikler karşısında önemli etkileri olabilmektedir. Sağlık eğitimi vesağlık hizmetinin hekimleri bu müdahalelere yetkin hâle getirecek, LGBTİ+ kişilerin sağlığını geliştirip koruyacak şekilde gözden geçirilmesigereklidir. Bu girişimler hekim kimliğiyle ilgili temel bir gereklilik, toplum sağlığı konusunda da önemli bir çalışma alanıdır.

Abstract

Sexual and gender identities display a wide diversity in human beings. Considering some elements of this diversity more ‘healthy’, ‘normal’, ‘natural’, ‘superior’ than others is based on social structures rather than the features of the relevant identity group. People in specific sexual and gender minority groups; lesbian, gay, bisexual, trans, intersex (LGBTI+) are subjected to stigmatization and discrimination based on those social structures. Stigmatization and discrimination were shown to be related to the health inequity in this groups. Physicians’ discourses, attitudes, and behavior against discrimination in structural, interpersonal and personal grounds have sinificant impact on these inequities. Medical education should be revised in order to built competency in physicians for interventions against discrimination. Similarly provision of healthcare should be reorganized to improve and protest the health of LGBTİ+. These interventions represent essential elements of the physicians’ professional identity and should be considered as important domains for public health.