Yeniden post-sosyalizm: Çinli karakterli sosyalizm , geçmişi ve geleceği üzerine düşünceler

Post-socialism revisited: Reflections on socialism with Chinese characteristics, its past, present and future

Özet

Makalede, Çinin yükselen bir güç olarak küresel dünyada alabileceği rol, Çin Devrimi ve Çinin yeni ve asli bir aktör olan konumundan beslenerek tartışılıyor. Bu çerçevede tartışma, Çinin post-sosyalist karakterine vurgu yapılarak Çin Devrim tarihinin ve Mao Zedung düşüncesinin bu kavramın altyapısını oluşturduğu üzerine in- şa ediliyor. Devrimin bir deneme tarihi olduğu savı ileri sürülürken bu, Maonun evrensel, tikel, uzlaşmaz olarak tanımladığı çelişkinin devrimci hermenötiği üzerine kuruluyor. Öte yandan önemsiz görünen çelişkiler göz ardı edilmeyerek, klasik hiyerarşiye direniliyor ve onlara da ayrı bir dinamik atfediliyor. Fakat çelişkinin başat yö- nü tanımı ile teori ile pratik arasındaki çelişkinin başat yönünün pratik olduğu söylenerek ekonomik altyapı ve onun sonucu da üretim ve sınıf mücadelesi öne çıkıyor. Bu noktada, 1978den sonra yaşanan reform ve açılım sürecinin, üretici güçlerin hızla geliştirilmesi ve kalkınma çerçevesinde ele alınmasının toplumsal çelişkileri getireceği belirtiliyor. Diğer yandan kalkınmacılığa karşı toplumsal ve siyasi dönüşüm inancının hâlâ var olmasının bu çelişkileri aşma yöntemleri olarak tanımlanabilecek bir post-sosyalist hüviyete kavuşabileceği ihtimali sorgulanıyor. Böyle bir meşrulaş- tırmanın seküler bir ütopyacılık ile tezahür edebileceği ve Çinin geçmiş ile geleceğin sentezi ile yeni bir alternatif olabileceği öngörülüyor

Abstract

In this article, the potential role of China in the world as a rising global power is discussed in light of the Chinese Revolution and China s new status as a main actor. In this framework the discussion emphasizes the postsocialist character of China and is constructed upon the assertion that Mao Zedung s thought constitutes the infrastructure of this concept. The claim that the Revolution is a history of experimentation is put forward and is based on the revolutionary hermeneutics of contradiction defined as universal, particular and irreconcilable by Mao. On the other hand, in resistance to traditional hierarchies, seemingly insignificant contradictions are not overlooked and they are also ascribed separate dynamics. However, the definition of the principle aspect of contradiction deems practice to be the principle aspect of the contradiction between theory and practice and prioritizes economic infrastructure and therefore production and class struggle. At this point it is noted that the conception of the reform and opening processes after 1978 within the framework of development and the rapid advancement of productive powers created social contradictions. At the same time, the possible postsocialist identity of the continuing existence of the faith in social and political transformation against developmentalism, and the possibility of its being defined as a method to overcome these contradictions is questioned. It is anticipated that such a legitimization can appear in the form of a secular utopianism and through a synthesis of the past and the future China can become a new alternative.