Büyüyen çöl: Vatan, Türklük ve kalıcılaşmış olağanüstü hâl

Özet

Türkiye toplumunu birarada tutan nedir sorusuna yanıt arama derdinde bu makale iki ön kabulden hareketle Türkiye toplumunu birarada tutan şeyin vatan fikri olduğunu savunuyor. Kalıcılaşmış olağanüstü hâlde yaşadığımızı ve “Türklük şuuru”nun toplum tarafından içselleştirildiğini ileri süren bu yazı vatan düşüncesinin Türk siyasal kültüründe sağ ve sol versiyonları bulunduğunu ve neredeyse her politik söylemde olumsal bir karakter atfedilerek ululandığının altını çiziyor. Vatan fikrinin oluşumunu özellikle Alman Sağı’nın tecrübesiyle yan yana okumaya çalışıyor. Makale vatan düşüncesini insanın deneyimlerini, olumlu sayılan özelliklerini, bir toprak parçasına ve üzerinde yaşayanlara hasreden özcü bakışla malûl saydığı için eleştirel bir konum alıyor.

Abstract

Multiple concerns have motivated this article project; however it is possible to say that there is an amalgamation of issues surrounding the question of what is the constitutive element that keeps Turkish society together. My answer is basically that it is the idea of homeland that keeps Turkish society together, but without considering Turkish society as an entity that lives in a “constant state of exception” and shows deep consent for “Turkishness” this would not be viable. My under standing of “homeland” is filtered through concepts such as the “state of exception,” “Turkishness,” “societies of control” and “biopolitics” and also by works of noted scholars and thinkers like Foucault, Agamben, Benjamin, Schmitt, Heidegger and Deleuze. What I propose in my project is a new examination of “homeland” as it has found itself manifest in the Turkish political culture.