Eşitlik Kurumu: Bir Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Modeli

Özet

Eşit işe eşit ücret ilkesinin kabulünün ardından, bu ilke topluluk politikasının temeline oturmaya ve yürürlüğe konulan direktişer ve kabul edilen topluluk programları ile gelişmeye başlamıştır. Bu gelişim çizgisinde ayrımcılık yasaklarının ihlali durumunda, ayrımcılığa uğrayanların ya da eşitlik ilkesinin kendisi bakımından uygulanmadığını düşünenlerin koruma altına alınmasını sağlamak üzere devletlere çeşitli yükümlülükler getirilmiştir. Bunlardan en önemlisi, ayrımcılık uygulananların korunmasına ilişkin bir kurumsal yapının oluşturulmasıdır. Bu bağlamda makalede alternatif uyuşmazlık çözüm yolu olarak adlandırabileceğimiz kurumsal yapının Avrupa Birliği’ne üye ülkelerdeki görünümü ele alınarak, kurumun, başta istihdam olmak üzere, eğitim ve benzeri alanlarda birden fazla ayrımcılık konusunda mı, yoksa istihdam alanında 2002/73/EEC sayılı direktifte öngörüldüğü şekliyle tek bir ayrımcılık alanında mı uzmanlaşacağının değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. O nedenle öncelikle konuya ilişkin olarak çeşitli ülkelerdeki uygulamalar incelendikten sonra, ülkemizde söz konusu direktişerin öngördüğü kurumsal yapılanmada izlenmesi gereken strateji tespit edilmeye çalışılacaktır.

Abstract

Following the acceptance of the equal pay for equal work principle, this principle began to become a fundamental part of the Community policy and further develop through enactment of new directives and adoption of community programmes. In line with this development, in case of a breach of discrimination prohibitions, states were put under various liabilities in order to protect persons who are faced with discrimination or think that they have not been treated according to the equal treatment principle. The most important of these is the establishment of an institutional body in relation to protect the ones who were discriminated against. Within this context, in the article, while discussing the outlook of the institutional structure in the European Union member states which could be named the alternative way for dispute resolution, it is intended to evaluate if the Institution will specialize in multiple areas of discrimination including areas of education and alike, beginning with employment, or in the sole area of discrimination in employment as it is foreseen by the 2002/73/EEC Directive. Therefore, after analyzing relevant applications in various countries, it will be sought to find the necessary strategy to be followed in our country in structuring of the institution foreseen by the mentioned directives.