Shorter working time and its pay as an effective social policy measure against the economic crisis: The Turkish example

Küresel ekonomik krize karşı etkili bir sosyal politika önlemi olarak kısa çalışma ödeneği: Türkiye örneği

Özet

Global Kriz sürecinde, Hükümet tarafından çeşitli sosyal politika önlemleri alınmıştır. Bu önlemler arasında kısa çalışma, krizden birinci derecede etkilenen sanayi sektörü ve istihdamı açısından özel önem taşı maktadır. Kısa çalışmanın özünde, ekonomik kriz nedeniyle işverenin içine düştüğü mali darboğazın, işveren- işçi ve devletin ortaklaşmasıyla aşılması vardır. Krizin başlangıcında, ihtiyacı olan bir çok işletme, gereğinden katı düzenleme ve sınırlamalar nedeniyle bu esnek çalışma imkanından yeterince yararlanamamıştı. Ancak kısa çalışma yapma prosedürü, kısa çalışma süresi ve ödenek miktarında kriz dönemine mahsum olarak yapılan iyileştirmeler sonucunda kısa çalışma, önemli ve etkili bir sosyal politika önlemi haline gelmiştir. Kısa çalışma uygulaması olmasıydı, 2009 yılı açık işsizlik oranı % 14 yerine %14.8 olarak gerçekleşecekti. Kısa çalışma, küresel krizin damgasını vurduğu 2009 yılında, yaklaşık 3.247 firmanın ayakta kalmasını sağlamış ve 190 bin kişinin işsiz kalmasını önlemiştir. Kısa çalışma deneyiminin sunduğu önemli bir başka sonuç, Türkiye işgücü piyasasında esneklik güvence dengesi temelinde esnekliğin önünün açılmasına güçlü bir zemin oluşturmasıdır.

Abstract

During the Global Economic Crisis, the Government has established various social policy measures. Amongst those policies, “shorter working time and its pay” has particular significance for the industrial sector and its workers. Many firms could not benefit from shorter working time opportunity due to rigid rules and restrictions in the beginning of the crisis. Later, these restrictions have loosened because of measures against the economic crisis and consequently shorter working time has become a life buoy to employers. If shorter working time was not exist, the rate of open unemployment would be 14.8% rather than 14%. The shorter working time arrangements is an effective social policy measure that saved livelihood of 3.247 companies and prevented 190.000 additional job losses in 2009, which was a year deeply affected by the global economic crisis. Another important conclusion which was offered by the shorter working time experiment is that it is created a terrain to open the way of flexibility on the basis of flexicurity in the Turkish labour market.