Nekrotizan fasiyit: 18 hasta ile konunun irdelenmesi

Özet

Amaç: Nekrotizan fasiyit deri, derialtı dokuları, fasya ve kasları tutan, ilerleyici, yüksek mortaliteye sahip bakteriyel bir enfeksiyondur. Cilt altı dokularda geniş nekroz odakları oluşturmasına rağmen, cilt yüzeyinde lokal kızarıklık ve hassasiyet dışında belirti vermemesi nedeni ile genellikle tanıda geç kalınmaktadır. Tedavide geniş ve tekrarlayıcı debridmanlar, geniş spektrumlu antibiyotikler ve hiperbarik oksijen uygulaması önerilmektedir. Tanının erken konulması ve yeterli debridmanlar morbidite ve mortalite oranlarını düşürmede önemlidir. Çalışmamızda, son 3 yıllık dönemde kliniğimizde nekrotizan fasiyit tanısı ile tedavi edilen olgular retrospektif olarak değerlendirildi. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 18 olgu dahil edildi. Olgular cinsiyet, yaş, etyoloji, predispozan faktörler, enfeksiyon yerleşimi, kültür-antibiyogram sonuçları, tedavi yöntemleri, mortalite ve morbidite açısından değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 18 olgudan 12 si erkek, 6 sı kadındı. Serimiz lokalizasyon olarak en sık anorektal lezyonlardan oluşuyordu (%70). Diyabetes mellitus 6 olgu ile (%40) en önde gelen predispozan faktör idi. Yara kültürlerinde 10 olguda (%52) psödomonas aeruginoza ve stafilokokkusaureus üredi. Ayrıca olguların 3'ünde de birden fazla aerob bakteri izole edildi. Olguların 5'inde ise nonspesifik iltihap geldi. Tüm olgulara geniş cerrahi debridman ve antibiyoterapi uygulandı. Ondört olguda birden fazla debridmana gerek duyuldu. Ortalama debridman sayısı ise dört idi. Debridman sonrası açığa çıkan defekt greft ya da lokal fleplerle onarıldı. Ameliyat sonrasında 1 olgu ex oldu. Sonuç: Mortalite ve morbiditesi yüksek olan nekrotizan fasiyit de erken tanı ve erken cerrahi debridman yaşam kurtarıcıdır.

Abstract

Purpose: Nekrotizan faciit is rarerly seen bacteriel enfection of high mortality affecting skin, underskin, facia and muscles. The reason for late diagnosis is that, in spite of wide necrosis in underskin tissue, it gives no symptoms other than local redness and sensivity on skin surface. Clinic presentations of the both groups differ but their treatment principles are of the similar charteristics what is recommended in treatment is wide and repetitive debridements, widespectrum antibiotics and the application of hyperbaric oxygen. Early diagnosis and sufficent debritmans are impotrant in lowering the rates of morbidity and mortality. The cases treated with necrotizan faciit diagnosis, for the last threee years in our clinic were regarded as retrospectively. Methods: Eighteen cases were included in the study. The cases were asesesed in terms of gender, age, etiology, predisposan factors, enfection location, culture antibiogram results, treatment methods, mortality and morbidity.Results: Of the cases, tweleve were males and six Were females. Etiologically the most frequent were anorectal lesions (70%). The most frequently seen predisposan factor was diabets (40%) with six cases. In ten cases (52%), in wound cultures, pseudomonas aeurginosa and staff aerus occured the most freqently. İn wound cultures of three cases, more than one aerob bacteria were isolated. In five cases, nonspecific, infection appeare. Wide surgical debridement and antibiotherapy were applied to all cases. The mean number of debridements was four. The defect occuring post debridement was repaaired with graft and local flaps. There was one mortality. Conclusion: Early diagnosis and early surgical debritman save life in necrotisan faciit of high mortality and morbidity.