Farklı Tiplerdeki Titanyum Altyapı Materyali ile Kompozit Rezin Tabakalama Materyalinin Bağlantı Dayanıklılığının İncelenmesi

Investigation of Bond Strength of Different Type of Titanium Infrastructure Material to Composite Resin Veneering Material

Özet

Amaç: Titanyum ile kompozit rezin arasındaki bağlantıdayanım değerlerine farklı yüzey işlemlerinin etkisiniaraştırmaktır.Materyal-Method: Grade 2 (2), Grade 4 (4) ve Grade 5 (5)titanyum alaşımı kullanılarak 90 adet 8 mm çapında ve 4mm yüksekliğinde disk elde edildi (n=30). Disk yüzeylerinesırasıyla; 600 numara zımpara kâğıdı (kontrol grubu)uygulaması (a), zımparalamayı takiben 50 μm alüminyum oksittozu ile kumlama (b), zımparalamayı takiben tribokimyasalkumlama işlemleri (c) uygulanmıştır. Hazırlanan diskyüzeylerine, 4mm çapında ve 6 mm yüksekliğinde kompozitrezin uygulanmış ve bağlantı dayanımları universal test cihazıyardımıyla değerlendirilmiştir.Bulgular: Kruskal-Wallis analizi sonucu, titanyum tiplerive yüzey işlemleri arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur(p<0.005). Gruplar arası farklılıklar Bonferroni-Dunn testiile değerlendirildiğinde, aluminyum oksit tozu ile kumlamaişlemi uygulanan test gruplarında (b) Grade 5 titanyumalaşımı (5b); Grade 2 (2b) ve Grade 4 (4b) saf titanyumgruplarına göre daha yüksek dayanım değerleri ortayakoymuştur. Tribokimyasal kumlama yapılan gruplarda (c);Grade 4 (4c) ve Grade 5 (5c) grupları, Grade 2 (2c) grubunagöre daha yüksek değerler elde edilmiştir. Yüzey işlemlerikendi aralarında değerlendirildiğinde; aluminyum oksit tozuile kumlama (b) ve tribokimyasal kumlama (c) uygulamalarıbenzer ortalama makaslama dayanım değerleri ortayakoymuştur. Kontrol gurubu olan zımparalama işleminden eldeedilen değerler daha düşük dayanım değeri ortaya koymuştur.Sonuç: Aluminyum oksit kumlama (b) ve tribokimyasalkumlama (c) işlemleri, zımpara kağıdı uygulaması yapılanörneklerden daha yüksek değerler ortaya koymuştur.

Abstract

Objective: The purpose of this study to investigate the effect of different surface treatments on the bond strength values between titanium and composite resin. Material-Method: Grade 2 (2), Grade 4 (4) and Grade 5 (5) titanium alloys were used to obtain 90 discs 8 mm in diameter and 4 mm in height (n = 30). On the disk surfaces, respectively; (A), sanding with 50 μm aluminum oxide (b) followed by tribochemical sanding (c) followed by sanding. Composite resin with 4 mm diameter and 6 mm height was applied to the prepared disk surfaces and the connection strengths were evaluated with universal test machine. Results: Significant differences were found between the results of Kruskal-Wallis analysis, titanium types and surface treatments (p <0.005). Differences between the groups were evaluated by the Bonferroni-Dunn test. In the test groups which were sandblasted with aluminum oxide, (b) Grade 5 titanium alloy (5b); Grade 2 (2b) and Grade 4 (4b) showed higher strength values than pure titanium groups. In tribochemical sandblasting groups (c); Grade 4 (4c) and Grade 5 (5c) groups were higher than Grade 2 (2c) groups. When surface treatments are evaluated among themselves; sandblasting with aluminum oxide (b) and tribochemical sanding (c) applications revealed similar average shear strength values. The values obtained from the control group sanding process revealed lower strength values. Conclusions: Aluminum oxide sandblasting (b) and tribochemical sandblasting (c) technics showed higher values than abrasivepaper application.