Yoğun bakım hastalarında periferik venöz basınç-santral venöz basınç uyumunu etkileyen faktörler

Factors affecting central venous pressure and peripheral venous pressure agreement in intensive care unit patients

Özet

Periferik venöz basınç (PVB) ölçümünün, pek çok klinik durumda santral venöz basınç (SVB) ölçümlerine alternatif olabileceği öne sürülmüştür. Bu çalışmada yoğun bakım hastalarında PVB ile SVB ölçümleri arasındaki uyumun araştırılması ve PVB'nin SVB yerine kullanılabileceği bir hasta grubunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Santral venöz kateteri ve el üstünde periferik intravenöz kateteri olan 41 yoğun bakım hastasında 24 saat boyunca saatlik PVB ve SVB ölçümleri yapıldı. Ölçümler arasında uyum Bland Altman yöntemi ile incelendi. Bu yönteme göre bir hastadan ölçülen tüm SVB-PVB farklarının ortalama ± 2SDd (aynı hastadan alman tekrarlayan ölçümler için düzeltilmiş standart sapma) değerleri arasında olup olmadığına göre hastalar SVB-PVB uyumlu olanlar ve uyumsuz olanlar olmak üzere iki gruba ayrıldı. Dokuzyüzsekiz ölçüm çiftinde ortalama SVB-PVB farkı -6.77±4.81 olarak bulundu. Farkın ± 2SDd değerler dışında olan 94 (>%10) ölçüm çifti 26 hastadan ölçüldü (SVB-PVB uyumsuz grup).15 hastada 24 SVB/PVB ölçümünün hepsi de iyi uyum göster-di. (SVB-PVB uyumlu grup) iki grup arasında demografik veriler, kabuldeki APACHE II skoru, PEEP uygulanması, mekanik ventilasyon ve yoğun bakım kalış süreleri açısından fark saptanmadı. Yoğun bakıma solunum yetmezliği ile kabul edilen hastalarda diğer kabul tanılarına göre daha iyi SVB-PVB uyumu saptandı. Gruplar arasında başlangıç vital fonksiyonları ve 24 saat boyunca aldığı çıkardığı sıvı dengesi açısından da fark saptanmadı. Periferik venöz basıncın sadece yoğun bakıma solunum yetmezliği nedeniyle yatan ve hemodinamik instabilitesi olmayan, seçilmiş bir grup yoğun bakım hastasında SVB'ye bir alternatif olabileceği kanısına varıldı.

Abstract

Peripheral venous pressure (PVP) measurement has been suggested to be an alternative to central venous pressure (CVP) measurement in different clinical setups: Our aim was to determine the agreement between PVP and CVP measurements in critically inpatients and to define a subgroup of patients in which PVP can be used instead of CVP. Twenty-four hour simultaneous paired PVP and. CVP measurements were recorded in 41 critically ill patients, using a central venous catheter and a peripheral venous catheter on the dorsum of the hand. The range of agreement was defined as mean bias±2SDc (corrected Standard deviation for repeated measurements from the same individual) as described by Bland and Altman. According to this approach, patients were divided in two groups: a good agreement group and a poor agreement group. The mean CVP-PVP bias obtained from 908 measurement pairs was -6.77t4.81. In 94 ^10%) measurement pairs, the biases were outside the ±2SDc limits of agreement in 26 patients (poor agreement group). 15 patients had all the 24 CVPIPVP measurement pairs in good agreement (good agreement group). There was no difference between the two groups regarding demographic variables, APACHE II score on admission, PEEP administration, duration of mechanical ventilation and ICU stay. The patients who were admitted to the ICU with respiratory distress had better CVPIPVP agreement compared to patients with other admission diagnoses. There were also no differences between the two groups regarding vital functions and total fluid balance during the 24 hours of measurements. We concluded that PVP measurements might be an alternative to CVP measurements only in hemodynamically stable ICU patients with respiratory problems.

Anahtar kelimeler: Venöz basınç,Yoğun bakım üniteleri,Santral venöz basınç