Cinsel istismara uğramış çocuklarda ve ebeveynlerinde travma sonrası stres bozukluğu

Post-traumatic stress disorder in children who were sexually abused and in their parents

Özet

Bu çalışmanın amacı cinsel istismara uğrayan çocuklarda ve ebeveynlerinde travma sonrası stres bozukluğu belirtilerinin yaygınlığını ve şiddetini araştırmaktır. Gereç ve yöntem: Cinsel istismar mağduru 36 çocuk ve ebeveyni araştırmanın çalışma grubunu oluşturdu. Kontrol grubunu ise il merkezindeki bir sağlık ocağına herhangi bir yakınma ile başvuran, cinsel travma öyküsü olmayan, sosyodemografik özellikleri benzeşen 54 çocuk ve ebeveyni alındı. Çocuklardaki ve ebeveynlerindeki Travma Sonrası Stres Bozukluğu (TSSB) belirtileri Klinisyen Tarafından Uygulanan Travma Sonrası Stres Bozukluğu Ölçekleri ile değerlendirildi. Bulgular: Çalışma grubundaki çocukların %75’i, kontrol grubundaki çocukların %25’i en az bir psikiyatrik tanı aldı. Çalışma grubunda TSSB, depresyon ve anksiyete bozukluğu en sık konulan tanılardı. TSSB tanısı çalışma grubundaki çocuklarda ve babalarında %64, annelerinde %75; kontrol grubundaki çocuklarda ve babalarında %2, annelerinde %8 oranında saptandı. Sonuç: Cinsel istismar mağduru çocuklar ve ebeveynlerinde TSSB yaygın görülmektedir. Cinsel istismarı sonrası sadece çocuğun değerlendirilmesi yeterli değildir, ebeveynlerin de değerlendirilmeye alınması yararlı olacaktır.

Abstract

The aim of this study was to investigate prevalence and severity of post-traumatic stress disorder (PTSD) symptoms in sexually abused children and in their parents. Materials and methods: Thirty-six sexually abused children and their parents formed the study group. Among children who presented to a first step health care office with various complaints 54 children without any sexual trauma history and with socio-demographical features similar to the study group have been included in the study with their parents as control group. PTSD symptoms of children and their parents were evaluated by post-traumatic stress disorder scales administered by clinicians. Results: Seventy-five percent of the children in the study group and 25 % of the children in the control group were diagnosed at least one psychiatric disorder. PTSD, depression, and anxiety disorder were the most frequent diagnoses in the study group. Frequency of PTSD diagnosis in children and their fathers was 64% and in their mothers 75%. In the control group it was 2% and 8% respectively. Conclusions: PTSD is prevalent in children victimized by sexual abuse and in their parents. In case of a sexual abuse, evaluating only the children does not seem to be sufficient; rather evaluating also their parents would be beneficial.