FRAMEWORK AGREEMENTS UNDER TURKISH LAW

Özet

Classical contract law prioritizescertainty over flexibility. In commercialtransactions, however, flexibility is asimportant as certainty. Contractualtransactions are also usually expensivein terms of the time, effort and moneythey require to negotiate, draft andfollow up the enforcement of theagreement. To increase flexibility andmitigate the aforementioned problems,non-binding framework agreementsthat eases the formation of many futurebinding contracts are becoming moreattractive in certain areas of contractualtransactions. This article examinesthe concept of framework agreementunder the Turkish law. It focuses onlegislations and case laws related withframework agreements in the TurkishLaw of Obligation, the Turkish PublicProcurement law and Turkish Labourlaw.

Abstract

Klasik sözleşme hukuku, esneklikten ziyade belirliliği ön planda tutar. Bununla birlikte, iş hayatındaki hukuki işlemlerde esneklik, belirlilik kadar önemlidir. Diğer taraftan, klasik sözleşmeler, müzakere, taslak hazırlanması ve anlaşmanın uygulanması için gereken zaman, emek ve para açısından değerlendirildiğinde daha masraflı görülmektedir. Klasik sözleşmelerin sözü edilen olumsuz yönlerini hafifletmek ve karmaşık çok taraflı değişim ile uğraşmamak için, şemsiye sözleşmeler gibi bağlayıcı olmayan daha esnek sözleşme ilişkileri, hukuki işlemlerin pek çok alanında tercih edilir hâle gelmiştir. Gerçekten, çerçeve sözleşme taraflardan birinin varsayılan (sabit) taraf olmasını zorunlu kılan, ileride yapılacak başkaca sözleşmelere alt yapı oluşturan, taraflar arasında kısmen bağlayıcı olan bir sözleşmedir. Bu makale, Türk Hukukunda ana hatlarıyla çerçeve sözleşme kavramını ele almaktadır. Çalışma, Borçlar Kanunu, Kamu İhale Kanunu ve İş Kanunu açısından şemsiye sözleşme ile ilgili içtihatlar ve yasal düzenlemelere odaklanmıştır.