Aristoteles’in Eudaimoniası hakkında iki görüş

Özet

Aristoteles'in Nikomakhos Ahlâkında, ortaya koyduğu eudaimonia görüşü hakkında akademik bir tartışma vardır^ 'Akılsalcılar' ya da 'tekçiler' denilen bazı akademisyenler, Aristoteles'in eudaimoniayı tek bir iyiyle, felsefi etkinlikle özdeşleştirdiğini düşünürler. 'Kapsayıcılar' denilen diğer akademisyenlerce, bu görüşü reddeder ve Aristoteles'in onu birden fazla iyinin birliğiyle bir tuttuğunu ileri sürerler. Bu çalışma, Aristoteles'in Nikomakhos Ahlâkı adlı eserindeki eudaimonia görüşünü, J. L. Ackrill'in kapsayıcı ve R. Kraut'un akılsalcı görüşlerini karşılaştırarak incelemeyi amaçlamaktadır.

Abstract

There is a scholarly debate regarding Aristotle's view of eudaimonia in Nicomachean Ethics. Some scholars called 'intellectualists' or 'monists', think that Aristotle equates eudaimonia with a single good; it is the philosophical activity. But other scholars, called 'inclusivists', reject this view and claim that Aristotle identifies it with the combination of more than one good. This paper aims to investigate Aristotle's view of eudaimonia in the work called Nicomachean Ethics, by comparing J. L. Ackrill's inclusivist and R. Kraut's intellectualist views.