Dergiler / Kutadgubilig: Felsefe Bilim Araştırmaları / 2017 / Sayı: 36
AQUİNAS’TAN KANT’A AhlâkIN DOĞAL YASASININ İMKÂNI ÜZERİNE
- Sayı
- 2017 · Sayı: 36
- Sayfa
- 107–143
- DOI
- —
Özet
Bu makalede Thomas Aquinas’ın “doğal yasa” kavrayışını ele alarak ImmanuelKant’a değin gelişen süreçte bu kavram ekseninde ortaya çıkan etik anlayışlardeğerlendirilmiştir. Başlıca tezim, Aristotelesçi felsefenin son temsilcilerindenbirisi olarak Thomas Aquinas’tan sonra etiğin paradigmatik bir değişim geçirdi-ğidir. Modern dönemin günümüze kadar ulaşan etik sorunlarının çoğunun teme-linde bu değişimin yer aldığı söylenebilir. Nitekim varlık düzeni ile insan zihniarasındaki uyuma gönderme yapan Aquinas’ın doğal yasa kavrayışı kendisindensonra Ockham, Descartes, Hobbes ve Hume gibi filozoflar tarafından eleştiril-miş ve etikte zihin-beden ayrılığını temel alan bir yaklaşım hâkim olmuştur. Bu-nun sonucunda ise varlık düzeni ile insanın eylem hayatı arasında bir yarılmameydana gelmiştir. Bu durum Kant’ın “ahlâk yasası” kavramsallaştırmasıyla birölçüde çözülmeye çalışılmışsa da başka bir araştırmaya konu olacak şekilde, bugirişiminde ne ölçüde başarılı olduğu da tartışmalıdır.