ARİSTOTELES'TE ORTAK İLKELER OLARAK AKSİYOMLAR

Özet

Aristoteles İlk Felsefe olarak isimlendirdiği eserinde ortak ilkeler olan aksiyomları inceler. Bu aksiyomlar ispatçı kıyasın temelinde oldukları için bilgi ile ve İlk Felsefe'de ele alındıkları için varlıkla ilişkilidirler. Aristoteles'in aksiyomları genel ve özel olmak üzere ikiye ayrılabilir. Genel askiyomlar çelişmezlik ve üçüncü şıkkın imkansızlığı ilkeleridir. Çelişmezlik ilkesi çürütme ile ispatlanır. Bu ispatların temelinde Aristoteles'in töz anlayışı bulunur. Özel aksiyomların örneği ise eşitler aksiyomudur.

Abstract

In what he calls First Philosophy Aristotle provides an examination of axioms, which are common principles. These principles bear a relation to knowledge because they serve as the foundation for demonstrative syllogism and to being because they are treated in First Philosophy. Axioms can be considered twofold: general and specific. The two general axioms are the principles of non-contradiction and the excluded middle. The principle of non-contradiction is proved by refutation, and these refutations are anchored in Aristotle's concept of substance. An example that can be given for specific axioms is the axiom of equals.