Çocuklarda ağız solunumunun kraniyofasiyal gelişim üzerine etkisi

Özet

Amaç: Bu çalışmada ağız solunumunun kraniyofasiyal gelişimüzerine etkisini belirlemek için nazal veya ağız solunumu yapançocukların sefalometrik grafileri karşılaştırıldı.Hastalar ve Yöntemler: Çalışmaya maloklüzyon nedeniyleortodontik tedavi gören 132 pediatrik hasta (65 erkek, 67 kız; ort.yaş 12.1 yıl; dağılım, 10-14 yıl) dahil edildi. Solunum şekli birkulak burun boğaz hastalıkları uzmanı tarafından aile öyküsü,fizik muayene, anterior rinoskopi ve fleksibl nazofarengoskopikmuayene ile değerlendirildi. Hastalar bu muayene sonucundanazal solunum yapanlar (n=60) ve ağız solunumu yapanlar(n=72) olarak sınıflandırıldı. Hastaların ortodontik tanı vetedavileri için alınan sefalometrik radyografileri kraniyofasiyalanalizler için kullanıldı.Bulgular: Nazal solunum yapan hastalara kıyasla ağızsolunumu yapan hastalarda retrognatik mandibula, artmışmandibüler düzlem açısı ve okluzal düzlem açısı vardı (p<0.05).Nazal solunum yapan hastalara kıyasla ağız solunumu yapanhastaların hyoid kemikleri daha yüksekte yerleşimli venazofarengeal hava yolları daha dar idi (p<0.05).Aktif büyüme döneminde ağız solunumu yapançocuklarda yüksek yerleşimli hyoid kemiği, retrognatikmandibula ve artmış vertikal yüz yüksekliği gözlemlendi. Ağızsolunumu yapan çocuklarda multidisipliner bir yaklaşım ileerken tanı sağlanarak kraniyofasiyal ve dental anomalileringelişimi önlenebilir.

Abstract

Objectives: This study aims to compare the cephalometric radiographs of nasal or mouth-breathing children to determine the effect of mouth-breathing on craniofacial development. Patients and Methods: The study included 132 pediatric patients (65 males, 67 females; mean age 12.1 years; range, 10 to 14 years) having orthodontic treatment for malocclusion. Mode of breathing was assessed by an otorhinolaryngologist with the family history, physical examination, anterior rhinoscopy, and flexible nasopharyngoscopy. As a result of this examination, patients were classified as nasal-breathing patients (n=60) or mouth-breathing patients (n=72). Patients’ cephalometric radiographs, which were obtained for their orthodontic diagnosis and treatment, were used for the analyses. Results: Compared to nasal-breathing patients, mouth- breathing patients had retrognathic mandible, increased mandibular plane angle, and occlusal plane angle (p<0.05). Compared to nasal-breathing patients, mouth-breathing patients’ hyoid bones were located more superiorly and nasopharyngeal air spaces were narrower (p<0.05). Conclusion: We observed superiorly located hyoid bone, retrognatic mandible, and increased vertical face height in mouth-breathing children during the active growing period. Early diagnosis may be established with a multidisciplinary approach in mouth-breathing children, thus preventing the development of craniofacial and dental anomalies.